Author: Ελίζα Σουφλή

Hμέρα 11η: Το Βιβλιοπωλείο της Κυρίας Γκριν (The Bookshop), Isabel Coixet ~ 2017

Bιβλίο: αρχαιοελληνικά βιβλίον, προέρχεται από το βυβλίον, με προληπτική αφομοίωση του -υ- σε -ι-, και αυτό από το βύβλος, από το όνομα της φοινικικής πόλης Βύβλου, από όπου εισαγόταν ο κατεργασμένος πάπυρος. Το ίδιο το Βύβλος είναι σημιτικής προέλευσης (πρβλ. εβραϊκό Gēbăl «περιοχή, σύνορο»), και το αρχικό Β-, αντί του αναμενόμενου Γ-, ίσως οφείλεται σε αφομοίωση.

Στα ιταλικά, η λέξη libro «βιβλίο» προέρχεται από το λατινικό liber, που σήμαινε αρχικά «φλοιός (δέντρου)» αλλά κατέληξε με τρόπο ανάλογο του ελληνικού βύβλος να σημαίνει «λογοτεχνικό έργο». Στην αγγλική γλώσσα, η λέξη book «βιβλίο» προέρχεται από το παλαιοαγγλικό bōc, από τη γερμανική ρίζα *bōk-, από όπου και beech «οξιά». Σχετικό με την οξιά είναι το σλαβικό буква (μπούκβα) «γράμμα (αλφαβήτου)».Το λατινικό codex/codice, με τη σημερινή έννοια «βιβλίο» (βλ. Κώδικας), σήμαινε αρχικά «κομμάτι ξύλο».


Ημέρα 11η: The Bookshop, Isabel Coixet ~ 2017

Θερινή νυχτερινή προβολή

Η Ισπανίδα σκηνοθέτις Isabel Coixet έχοντας στο ενεργητικό της από το 1984 μέχρι σήμερα μία σειρά αρκετά καλών, κυρίως δραματικών, ταινιών, όπως τα Cosas que nunca te dije (1996), My Life Without Me (2003) και The Secret Life of Words (2006) αυτή τη φορά καταπιάνεται με τη νουβέλα της Penelope Fitzgerald The Bookshop και μας χαρίζει το ομώνυμο έργο 1ώρας και 53λεπτών. Η ταινία είναι του 2017, αλλά ήρθε στους ελληνικούς κινηματογράφους με τίτλο Το Βιβλιοπωλείο της Κυρίας Γκριν μόλις πριν λίγες ημέρες, στις 19 Ιουλίου 2018. Οι θερινοί κινηματογράφοι της πόλης την έχουν ήδη εντάξει στα προγράμματά τους μεταξύ άλλων, και κάπως έτσι Δευτέρα βράδυ βρέθηκα στο Σινέ Κήπος στο Μοσχάτο για τη νυχτερινή προβολή της του The Bookshop.

Η υπόθεση του έργου είναι σχετικά απλή - όπως εκτυλίσσεται και η πλοκή της ταινίας - χωρίς επιπλοκές ή άλλα μπερδέματα. Σε μία μικρή πόλη της Αγγλίας του '59, το Hardbourough, Suffolk, η Florence Green (Emily Mortimerέχοντας χάσει τον άντρα της εγκαθίσταται εκεί στην προσπάθειά της να ξανά χτίσει τη ζωή της και να βρει αυτό το "κάτι" που θα την κάνει να ξεκινήσει να ζει! Ενάντια σε όλες τις αντίξοες συνθήκες η Florence ανοίγει το ολοδικό της μοναδικό Βιβλιοπωλείο της πόλης! Η αρχική ερώτηση "Μα ποιος θα αγοράσει βιβλία σε αυτήν την πόλη;" απαντάται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στα ξύλινα πατώματα του Παλιού Σπιτιού - και τώρα The Old House Bookshop - τα ξύλινα ράφια, τις σελίδες των βιβλίων. Ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα σε μία κοινωνία που κατατρώει τα θεμέλια των ονείρων κάθε πρωτοπόρου.

Στην πορεία της βρίσκει συμμάχους, όπως τον ιντελεκτουέλ Edmund Brundish (Bill Nighyκαι τη μικρή βοηθό της Christine (Honor Kneafsey), αλλά και αντιπάλους όπως την υψηλού κοινωνικού στάτους Violet Gamart (Patricia Clarkson). Ενώ, διάσημοι τίτλοι βιβλίων ξεπηδούν στα ράφια, με το Βιβλιοπωλείο της, παρέα με τον Vladimir Nabokov, προσπαθεί να αφυπνίσει μία κοινωνία που φαίνεται να βαλτώνει.

ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ & TRIVIA

Διάβασα τόσες αρνητικές κριτικές (ειδικά στην Ελλάδα από τους διάσημους κριτικούς μας), αλλά και στο εξωτερικό που καταλήγουν να μην προτείνουν τη συγκεκριμένη ταινία για προβολή και ομολογώ πως θλίβομαι βαθιά. Ο λόγος που ξεκινώ κάπως έτσι τον σχολιασμό της συγκεκριμένης ταινίας είναι ένας, και είναι τόσο απλός όσο το μήνυμα που περνά αυτό το ταινιάκι· μα πώς μπορεί κάποιος να απορρίψει μία ταινία αφιερωμένη στην αγάπη για τα βιβλία και τη μάχη για αυτό που αγαπάς;

Ας πούμε, λοιπόν, με μια φράση ότι αυτό ακριβώς είναι ολόκληρη η ταινία: η αγάπη για τα βιβλία και η αφοσίωση ενός ανθρώπου στο όνειρό του. Δε χρειάζεται φυσικά να αναλύσω περαιτέρω γιατί είναι εξαιρετικά αναγκαίο να προωθούμε σε κάθε περίπτωση ταινίες που εκθειάζουν την αγάπη για τη λογοτεχνία. Σε μία εποχή που κυριαρχούν οι kardashians, αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να παραγκωνίζεται κάθε τι που προωθεί το βιβλίο και την επανάσταση μέσα από τις χάρτινες σελίδες! Συνεπώς, έχετε ήδη καταλάβει ότι σας προτρέπω να πάρετε από το χέρι τον σινεφίλ σύντροφό σας και να σπεύσετε.

Εκτός από την προφανή αναφορά στα βιβλία, το The Bookshop πραγματεύεται αρετές και αξίες που τείνουν να εκλείψουν, όπως η ανιδιοτέλεια, η καλοσύνη, η ευγένεια, το φιλότιμο, η αφοσίωση και η πίστη σε έναν σκοπό, η ενσυναίσθηση και η συμπόνια. Μα περισσότερο απ' όλα, το Βιβλιοπωλείο της Κυρίας Γκριν εκθειάζει την παιδεία και το πόσο πολύ μπορεί να αλλάξει και να εξελιχθεί ο άνθρωπος που διαβάζει.

Η ιστορία, όχι μόνο της ίδιας της Florence Green, που αποτελεί πρότυπο ανθρώπου σε μία κοινωνία που έχει χάσει τις αρετές και τις αξίες της και καθοδηγείται τυφλά από τα συμφέροντα, τη δόξα και το χρήμα, αλλά κυρίως της μικρής βοηθού της, Christine, ενός έξυπνου παιδιού που μεγαλώνει σε μια τέτοια κοινωνία και αρνείται πεισματικά να διαβάσει, όμως η επαφή με τον κόσμο της λογοτεχνίας μέσω της καλοσυνάτης - στον ρόλο της δασκάλας θα μπορούσαμε να πούμε - Florence την επηρεάζει, σμιλεύει την οπτική της για τον κόσμο, τη συμπεριφορά της απέναντι στο καλό και το κακό, την αδικία και τη δικαιοσύνη. Η Christine σημαδεύεται από το βιβλιοπωλείο και από την ίδια την προσωπικότητα της Κυρίας Γκριν, που της μαθαίνει να εκτιμά, να θαυμάζει, να μαθαίνει· για το μικρό κορίτσι η παρουσία της Florence στη ζωή της ως μέντοράς της τής δίνει την ώθηση να δει πέρα από τη σάπια αυτή στενόμυαλη κοινωνία και να ανοίξει τα δικά της φτερά για το όνειρο. Τι πιο μαγικό από αυτό!

Ως πρώτος συμβολισμός του έργου, συνεπώς, ξεπηδά μέσα από τις σελίδες των βιβλίων και την προσωπικότητα ενός καλοσυνάτου ανθρώπου που αγαπά το διάβασμα και ενθαρρύνει τη μελέτη, η Παιδεία· η Παιδεία ανοίγει τον δρόμο για το όνειρο, για μια πραγματικότητα που σε κάνει να ευτυχείς μέσα σε μία ευτυχισμένη κοινωνία.

Ποτέ δε νιώθεις μόνος σε ένα βιβλιοπωλείο.

Φυσικά, πως μπορεί κανείς να παραλείψει το μήνυμα του έργου για το θάρρος και την πίστη σε έναν σκοπό, σε ένα όνειρο. Μέσα από τη θαρραλέα, αλλά σεμνή, συμπεριφορά της Florence και την προσπάθειά της να προστατέψει το όνειρο της, το κατόρθωμά της και τις αξίες της γνωρίζουμε την ανθρώπινη θέληση και τη σημασία να στέκεσαι ισχυρός με δύναμη ψυχής απέναντι σε όσα και όσους σε πολεμούν μέχρι το τέλος. Ακόμη, μέσα από τη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ της γλυκιάς Florence και του πιο αυστηρού - τουλάχιστον φαινομενικά - κυρίου Edmund Brundish προβάλλεται η συντροφικότητα, η καλοσύνη, η αλληλεγγύη και η ανάγκη για συμβίωση μέσα σε μία κοινωνία - προφανώς εδώ η μικρή αυτή κοινότητα/ελίτ πολιτικών συμφερόντων της επαρχιακής πόλης της Αγγλίας αντιπροσωπεύει σε ένα ευρύτερο επίπεδο το σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Προχωρώντας στα πιο πρακτικά θέματα μιας ταινίας, η σκηνοθεσία της Coixet είναι σχετικά αργή, νωχελική, με όμορφα πλάνα στην Αγγλική ύπαιθρο, ενώ η κάμερα ακολουθεί συχνά τους χαρακτήρες στους μοναχικούς τους περιπάτους. Το αργό της σκηνοθεσίας και της πλοκής του έργου ήταν κάτι που ενόχλησε τους περισσότερους, ωστόσο θεωρώ ότι αυτός ο συγκεκριμένος ρυθμός σκηνοθεσίας ήταν ακριβώς ό,τι χρειαζόταν για να μεταδοθεί ο παλμός της πόλης και της ιστορίας. Η ζωή της Florence δεν είναι περιπετειώδης, μετά τον χαμό του άντρα της δεν αποζητά να ερωτευτεί, να εξερευνήσει, να ζήσει με ένταση, αυτό που ζητά το βρίσκει μέσα στα βιβλία της - που είναι ένας σύνδεσμος με την προηγούμενη ευτυχία της/ ανάμνηση του άντρα της που, όπως αναφέρει, της διάβαζε αποσπάσματα βιβλίων, κάτι που λάτρευε. Η πορεία της Κυρίας Γκριν και η διαχείριση του βιβλιοπωλείου της, λοιπόν, που αποτελεί και τον κεντρικό άξονα της ιστορίας, δεν είναι παρά μία ήσυχη διαδρομή, με ισορροπία και γαλήνη που η πρωταγωνίστρια πασχίζει να διατηρήσει με νύχια και με δόντια. Προσπαθώντας να μην κάνω spoilers, ας πούμε ότι στα σημεία όπου αυτή η γαλήνη διαταράσσεται ανεπιστρεπτί ο ρυθμός της σκηνοθεσίας αλλάζει, οι σκηνές τρέχουν, και οι πρωταγωνιστές ακολουθούν τη δράση. Ακόμη και σ' αυτήν την περίπτωση, όμως, το στυλ της Coixet παραμένει μοναδικό και αναλλοίωτο.

Συνδυαστικά με την ντελικάτη φωτογραφία της ταινίας και τα πλάνα της Αγγλικής εξοχής μεταδίδεται άψογα το κλίμα της μικρής κλειστής μεγαλοπιασμένης κοινωνίας της παλιάς Βρετανίας.

Ερχόμενοι στο cast, μπορώ να πω ότι βλέποντας στα πρώτα πλάνα τρεις πολύ αγαπημένους μου ηθοποιούς: Nighy, Clarkson & Mortimer ήμουν σίγουρη ότι η επιτυχία σ' αυτό το κομμάτι θα ήταν δεδομένη· με πρώτο τον υπέροχο Βρετανό Bill Nighy ως Edmund Brundish, που τον έχουμε αγαπήσει επίσης στο Love Actually, το About Time και σε πολλές ακόμη επιτυχημένες παραγωγές. Ο Nighy υποδύεται έναν απομονωμένο άντρα, που λατρεύει τα βιβλία, απεχθάνεται τις μικρότητες των ανθρώπων της πόλης του, και ξανά ζωντανεύει με τη συντροφιά της αξιαγάπητης Florence. Παρατηρώντας τον τρόπο που βαδίζει μέχρι τον τρόπο που κρατά το βιβλίο που διαβάζει, ο Nighy είναι εξαιρετικά πειστικός στον ρόλο του. Από την άλλη, η ψυχρότητα και η φιλοδοξία της Violet Gamart δε θα μπορούσε να περάσει καλύτερα στην οθόνη από τις κινήσεις, το ύφος και τη στάση της Patricia Clarkson. Η Αμερικανίδα ηθοποιός έχει παίξει σε πολλές ταινίες και ακόμη περισσότερες σειρές. Η παρουσία της στην τελευταία σίζον του House of Cards, στα Whatever Works, Vicky Christina Barcelona, The Maze Runner κ.α. ήταν πάντοτε πολύ καλή· έτσι ακριβώς και στο The Bookshop. Η πρωταγωνίστρια Emily Mortimer ως Κυρίας Γκριν παίζει θαυμάσια τον ρόλο της καλής και αφοσιωμένης Florence, πιστής στην αγάπη, με δύναμη για ζωή. Οι δύο τελευταίες ηθοποιοί μάλιστα - Clarkson & Mortimer - έχουν συνεργαστεί επίσης στις ταινίες Shutter Island (2010), Lars and the Real Girl (2007), και The Party (2017)

Όπως αναφέρθηκε ήδη, η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Penelope Fitzgerald -αντίτυπο του βιβλίου εμφανίζεται μάλιστα στην ταινία. Το The Bookshop μεταξύ άλλων κέρδισε δύο βραβεία για την καλύτερη μεταφορά βιβλίου σε σενάριο. Πιο συγκεκριμένα, το έργο της Isabel Coixet - η οποία είναι και σκηνοθέτις και σεναριογράφος της ταινίας - κέρδισε 3 βραβεία Goya από τις 12 υποψηφιότητες που είχε (Best Film, Best Director, & Best Adapted Screenplay), για το σενάριο κέρδισε επίσης στο Frankfurt Book Fair το βραβείο Best International Literary Adaptation 2017.  Η ταινία κέρδισε ακόμη 2 βραβεία Gaudí, Best Artistic Direction & Best Original Score. Το Soundtrack της ταινίας είναι πραγματικά υπέροχο και το συνέθεσε ο  Alfonso de Vilallonga.

Αξίζει να αναφερθούν τα 3 εκείνα βιβλία που έχουν περίοπτη θέση στην ταινία:

- Το βιβλίο Fahrenheit 451 του Ray Bradbury (1953), που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς πραγματεύεται μία φουτουριστική αμερικάνικη κοινωνία στην οποία τα βιβλία έχουν απαγορευθεί και οι πυροσβέστες καλούνται να κάψουν όποιο βιβλίο βρουν

- Το A High Wind in Jamaica του Richard Arthur Warren Hughes (1929), όπου εξιστορείται η πορεία 5 παιδιών στην Τζαμάικα που κάνουν την πρώτη τους έξοδο από το σπίτι

- Η ανατρεπτική Lolita του Vladimir Nabokov (1955), όπου ένας μεσήλικας καθηγητής γίνεται εμμονικός και ερωτοτροπεί με μία 12χρονη κοπέλα της οποίας στη συνέχεια γίνεται πατριός.

Λίγο πριν τους τίτλους τέλους σημειώνεται ότι το έργο αφιερώνεται στον Άγγλο κριτικό τέχνης, συγγραφέα και καλλιτέχνη John Berger, που έφυγε από τη ζωή τον Ιανουάριο του 2017.

Γιατί να τη δεις;

Για τη σκηνή που η Florence λίγο πριν ανοίξει το βιβλιοπωλείο της, τακτοποιεί τα βιβλία στα νέα ράφια και σταματά για να ανοίξει και να μυρίσει την τελευταία παραλαβή που ήρθε. Μία κίνηση που κάθε βιβλιοφάγος έχει κάνει... Μία ταινία αφιερωμένη στα βιβλία, σίγουρα αξίζει να τη δεις!

abc

Αύγουστος 2018

Οι σκύλοι είναι ο σύνδεσμός μας με τον παράδεισοΔεν ξέρουν κακό ή ζήλια ή δυσαρέσκειαΤο να κάθεσαι μ’ έναν σκύλο στην πλαγιά ενός λόφου ένα ηλιόλουστο απόγευμα είναι σαν να έχεις επιστρέψει στην Εδέμόπου η απραξία δεν ήταν βαρετή, ήταν ειρήνη!

Milan Kundera, 1929, Τσεχο-Γάλλος Συγγραφέας

Μετά την καταστροφή είναι εξαιρετικά δύσκολο να ανασυνταχθείς. Τα σκυλιά, όταν είναι τραυματισμένα, κάθονται σε μια γωνιά και γλείφουν τις πληγές τους μέχρι να θρέψουν.

Με όσα συνέβησαν και συμβαίνουν, και άλλα που ίσως συμβούν, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να χάσουμε την Ελπίδα. Με αυτό, λοιπόν, το Editorial του Αυγούστου θέλω να δώσουμε μια ακόμη ευκαιρία στην Ελπίδα. Ας μην την αφήσουμε να πεθάνει, ας φροντίσουμε γι'αυτήν κι ας στοχεύσουμε σε κάτι παραπάνω. Και θέλω σε δεύτερο χρόνο να σου πω ακριβώς με ποιον τρόπο θα καταφέρουμε να μη χάσουμε την Ελπίδα: θα μας βοηθήσουν τα σκυλιά! Τα σκυλιά, αυτά τα υπέροχα πλάσματα που μόνο καλό έχουν να προσφέρουν στον άνθρωπο που απέβαλε κατά την εξέλιξή του όλα του τα πρωτόγονα ένστικτα και εκλογίκευσε τα πάντα. Αυτό που τα σκυλιά, και όλα τα ζώα, δεν έχασαν ποτέ είναι ο αυθορμητισμός, η παρόρμηση, η αγάπη χωρίς όρια, χωρίς φίλτρα, χωρίς διαχωρισμούς. Και αυτό ας διδαχθούμε από τα σκυλιά μας, το πώς να κοιτάμε ο ένας τον άλλον στα μάτια και να παραδινόμαστε στην αγάπη, στην Ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο και ένα ξεχωριστό σήμερα. Να χαιρόμαστε με αυτά που έχουμε, να φροντίζουμε το περιβάλλον, να πασχίζουμε για την ομόνοια και την ειρήνη. Εκατοντάδες σκυλιά ψάχουν ένα σπίτι να διδάξουν την Αγάπη. Δώσε την ευκαιρία σε ένα αδεσποτάκι να δώσει σε σένα και την οικογένειά σου το σημαντικότερο μάθημα που θα διδαχθείς ποτέ, πώς να Αγαπάς και να δίνεσαι παντοτινά άνευ όρων.

Ο Αύγουστος ας φέρει γαλήνη στην ψυχή,  ελπίδα στην καρδιά και συγκέντρωση στον νου.

Καλό Μήνα σε όλους! Ε.Σ *Στείλτε μας τη δική σας φωτογραφία για το editorial του επόμενου μήνα στο info@artharbour.gr ή στον λογαριασμό μας στο Instagram.abc

Έγκλημα στο Γκολφ (The Murder on the Links), Agatha Christie ~1923

Οι αγαπημένες old-time classic εκδόσεις ΛΥΧΝΑΡΙ έφεραν στα χέρια μου το επόμενο βιβλίο του καλοκαιριού... 'Εγκλημα στο Γκολφ της Αγκάθα Κρίστι (Agatha Christie). Το αστυνομικό αυτό μυθιστόρημα της μοναδικής Agatha κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1923 με τίτλο "The Murder on the Links" από τον εκδοτικό οίκο The Bodley Head. Πρόκειται μάλιστα για ένα από τα πρώτα βιβλία της συγγραφέως. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε αργότερα από την Εκδοτική Λυχνάρι σε μετάφραση Ελένης Σταματοπούλου με αξία 50 δραχμές (Ω γες!).

Στην πρωτότυπη έκδοση η Christie αφιέρωσε το βιβλίο στον τότε σύζυγό της Archibald Christie (1890–1962) ως εξής:

To My Husband. A fellow enthusiast for detective stories and to whom I am indebted for much helpful advice and criticism.

Έχοντας την τάση τα πιο αγαπημένα βιβλία που βρίσκονται στη βιβλιοθήκη μου να είναι vintage μεταχειρισμένα μικρόσωμα βιβλιαράκια, αγορασμένα από κάποιο παλαιοβιβλιοπωλείο στο Μοναστηράκι, το Έγκλημα στο Γκολφ πληρώντας αυτές τις προϋποθέσεις ήμουν σίγουρη ότι θα με εντυπωσιάσει· αποτελεί άλλωστε δημιουργήμα της αγαπημένης μου και μοναδικής Αγγλίδας συγγραφέως, Agatha Christie!

abc

Ταξιδεύοντας με τη Σάββυ: Πάμε Μαρμάρι Ευβοίας!

Είναι πλέον αδιαμφισβήτητο ότι η διαμονή στην Ευρώπη αν είσαι σκυλογονιός φαντάζει - και ΕΙΝΑΙ - ένας κήπος της Εδέμ. Πάρκα αποκλειστικά για σκύλους, εκπαιδευτικά προγράμματα εντελώς δωρεάν, απίθανα πεζοδρόμια για ατελείωτες βόλτες, διαμερίσματα pet-friendly, εστιατόρια pet-friendly, ΜΜΜ pet-friendly και το κυριότερο όλων, κάτοικοι dog-lovers! Ζώντας έναν χρόνον στην Πράγα η επιστροφή-επίσκεψη στην Ελλάδα με τη σκυλίτσα μου τη Σάββυ μού έφερνε πονοκέφαλο πριν ακόμη πραγματοποιηθεί. Γιατί αν ζεις στην Ευρώπη -και φυσικά η Ελλάδα είναι Ευρώπη, αλλά δυστυχώς δεν έχει εξευρωπαϊστεί ακόμη πλήρως - συνειδητοποιείς ότι η έλλειψη παιδείας απέναντι στα ζώα αποτελεί ένα αγκάθι που μάλλον έχει πολύ δρόμο μπροστά του για να αφαιρεθεί.

Στην Ελλάδα, λοιπόν, συμβαίνει το εξής: όσοι έχουν κατοικίδιο (και θα μιλήσω πιο συγκεκριμένα για σκυλοκατοικίδια) δεν είναι ιδιοκτήτες, είναι σκυλογονείς και αυτό από μόνο του είναι κάτι που σε κάνει να πετάς από τη χαρά σου. Φροντίζουν τα ζώα τους, ασχολούνται μαζί τους, κοιμούνται μαζί τους, ταξιδεύουν μαζί τους. Σε κάθε κανόνα φυσικά υπάρχουν εξαιρέσεις· εδώ, εξαίρεση αποτελούν οι ασυνείδητοι που αν και έχουν σκυλιά ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία. Δυστυχώς, όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων όχι μόνο δεν είναι σκυλογονείς, αλλά συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τα σκυλιά ως εστίες μόλυνσης, ρύπανσης, ηχορύπανσης και γενικότερα ως "κάτι" που δε θέλουν με τίποτα κοντά τους - και κάνουν τα πάντα για να το καταφέρουν. Και αυτή είναι η δεύτερη κατηγορία. Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι που έχουν τα σκυλιά μόνο για κυνήγι και αποτελούν μία τρίτη κατηγορία.

Εντάσσοντας με υπερηφάνεια τον εαυτό μου στο πρώτο μέρος των Ελλήνων, και έχοντας ταξιδέψει ΜΕ το σκυλοπαιδί μου σε Ελλάδα, Τσεχία, Σερβία, Βουλγαρία, Σλοβενία, Σλοβακία, Ουγγαρία, και δε θυμάμαι που αλλού, η νέα κατηγορία #ΤΑΞΙΔΙ στο ART.harbour αφιερώνεται στα ταξίδια με τους τετράποδους φίλους μας· όλα εκείνα που μας ενόχλησαν (εμένα και τη Σάββυ), μας ξετρέλαναν, μας άφησαν με ανοιχτό το στόμα ή μας έκαναν να γαβγίσουμε δυνατά. Αυτή τη φορά θα πάμε ένα ταξίδι παρέα στην όμορφη Εύβοια και μάλιστα στο νότιο μέρος της, στο παραθαλάσσιο Μαρμάρι, με τις ήσυχες παραλίες και τα φρέσκα ψάρια. ΓΑΒ!


Ταξίδι ν.1: Μαρμάρι Ευβοίας, Ελλάδα

Καλοκαίρι, 5 ημέρες

Το Μαρμάρι

Το Μαρμάρι βρίσκεται στη Νότια Εύβοια και αποτελεί - δεν το γνώριζα - έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της περιοχής. Απέχοντας μόλις 15 λεπτά - ίσως λίγο λιγότερο - οδικώς από την Κάρυστο, και περίπου 1 ώρα από τη Χαλκίδα, στο Μαρμάρι θα βρεις ήσυχες παραλίες με άμμο και βότσαλο, μικρά ταβερνάκια και καφέ στον κεντρικό παραλιακό δρόμο και πολλά ξενοδοχεία! Η ονομασία "Μαρμάρι" δόθηκε στο χωριό στα αρχαία χρόνια, καθότι υπήρξε το λιμάνι εξαγωγής μαρμάρου για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Ακόμη και σήμερα, όμως, η περιοχή οφείλει μέρος των εσόδων της στα πετρώματά της και κυρίως στις γνωστές πλάκες Καρύστου. Μάλιστα, αν έρθεις οδικώς μέσω Χαλκίδας, θα θαυμάσεις στη διαδρομή τα πετρώματα να ξεπηδούν από τα βράχια ανάμεσα στα δέντρα και να χαρίζουν στο τοπίο μια μοναδική ομορφιά καθώς ο ήλιος φωτίζει τους σχιστόλιθους και το ασημόχρυσο χρώμα της πέτρας λαμπυρίζει. Θυμίσου ότι υπάρχει πάντα η επιλογή να έρθεις με το καράβι από Ραφήνα.

...ήσυχες παραλίες με άμμο και βότσαλο, μικρά ταβερνάκια και καφέ στον κεντρικό παραλιακό δρόμο και πολλά ξενοδοχεία!

Τα 12 χιλιόμετρα που απέχει το Μαρμάρι από την πόλη της Καρύστου του δίνουν όλα όσα χρειάζεται χειμώνα-καλοκαίρι. Μεταξύ των κατοίκων των γύρω περιοχών που παραθερίζουν στη Νότια Εύβοια και των ντόπιων θα δεις τουρίστες - κυρίως οικογένειες - να απολαμβάνουν φυσικά ήλιο, θάλασσα και ψαράκια σε καλές τιμές.

Σκυλοδιαμονή

Και μετά τα τυπικά για την περιοχή, μπαίνουμε στο κυρίως θέμα: Πώς είναι η διαμονή με σκύλο στο Μαρμάρι;

Πριν ξεκινήσω τα επί του θέματος, είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσω ότι στη συγκεκριμένη στήλη δε μιλάμε για μικρόσωμο σκυλί - και δυστυχώς αυτό έχει ακόμη μεγάλη σημασία εν Ελλάδι - αλλά για μία σκυλίτσα μεσαίου μεγέθους (21 κιλά με τις τελευταίες μετρήσεις) πολύ χαρούμενη, πολύ εξωστρεφή, πολύ παιχνιδιάρα και πολύ μα πολύ φιλική με όλους. Μία σημαντική παρατήρηση που έπρεπε να γραφεί για τον απλούστατο λόγο ότι στην Ελλάδα εκτός των υπολοίπων (σχολείο, ίντερνετ, εργασιακός χώρος, παραλία, ΜΜΜ, βυθός της θάλασσας κ.ο.κ.) ο ρατσισμός και το bulling εμφανίζονται και απέναντι στα σκυλιά. Το να έχεις ένα μεσαίο ή μεγαλόσωμο σκυλί αυτομάτως κάνει την παρουσία του επίφοβη λόγω επικινδυνότητας. Ερχόμαστε για μία ακόμη φορά στην έλλειψη παιδείας προς τα ζώα, και φυσικά την άγνοια. Ο χαρακτήρας και η επικινδυνότητα του σκύλου δεν κρίνεται φυσικά από το μέγεθός του.

Τα ξενοδοχεία της περιοχής δεν είναι ιδιαίτερα φιλικά προς τα μεγαλόσωμα κατοικίδια - τουλάχιστον με όσα επικοινωνήσαμε εμείς - και η δική μας επιλογή ήταν το σπίτι ενός φίλου με εξαιρετική θέα και πολύ αναπαυτικό κρεβάτι. Θα πρότεινα φυσικά την επιλογή του παράνομου (αστείο) ελεύθερου camping, αλλά δυστυχώς η περιοχή δεν ενδείκνυται. Αν θέλεις, τσέκαρε τις επιλογές σου μέσω booking ή airbnb.

Ώρα για παραλία!

Οι κάτοικοι είναι σχετικά φιλικοί - ίσως μάλλον ανεκτικοί - με τα σκυλιά στον δρόμο. Και αυτό είναι κάτι που το υπογραμμίζω, γιατί άλλο ο δρόμος και άλλο η παραλία. Στην παραλία είναι πολύ πιθανό να αντιμετωπίσεις το γνωστό ελληνικό πρόβλημα "ο σκύλος σου βρομίζει τη θάλασσά μου". Πριν λύσουμε αυτό το πρόβλημα, να θυμάσαι ότι εφόσον έχεις τον σκύλο σου κοντά σου με το λουρί του, δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι, καθώς ο νόμος είναι με το μέρος σου. Φυσικά, ξέρω καλά ότι όσο κι αν γνωρίζεις ότι νομικά είσαι καλυμμένος, η αθάνατη ελληνική μουρμούρα δεν παλεύεται με τίποτα και θα καταλήξεις τσαντισμένος, και εσύ και ο σκύλος σου.

Και εδώ ερχόμαστε στο καλύτερο κομμάτι του Μαρμαρίου, που είναι οι άδειες, ήσυχες, μη οργανωμένες, καθαρές παραλίες του! Το σημαντικό είναι η ώρα και το σημείο. Επίλεξε σίγουρα καθημερινές, και ώρες μεταξύ 14.30 - 19.00. Φυσικά, το βράδυ και το νωρίς-το-πρωί είναι επίσης καλές επιλογές. Εμείς επιλέξαμε το 14.30 με 18.00 και δε θα μπορούσαμε να έχουμε απολαύσει περισσότερο το μπάνιο μας.  Η πιο κοντινή παραλία, τα Αλμυρίκια, όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι, είναι έτοιμη να σας υποδεχθεί! Αν και δεν είναι μεγάλη η έκταση... ξαπλώματος, και βρίσκεται κάτω ακριβώς από τον δρόμο - με ένα ψηλό τοιχάκι να χωρίζει παραλία - δρόμο - τα δέντρα φέρνουν σκιά στην παραλία, η οποία έχει κυρίως βότσαλο και λίγη άμμο, η θάλασσα είναι σχεδόν πάντα ήρεμη λόγω του φυσικού κολπίσκου, οι αχινοί περιορίζονται στα γωνιακά βράχια, τα νερά είναι σχετικά ρηχά και το κυριότερο, σχεδόν ΠΟΤΕ δε θα βρεις κόσμο. Αν το σκυλί σου είναι εκπαιδευμένο, τόλμησέ το και αμόλα καλούμπα, αν πάλι όχι, ένα μακρύ λουρί (εμείς έχουμε 20μετρο) είναι το τέλειο εργαλείο για μια απολαυστική μέρα στην παραλία. Μην ξεχάσεις να έχεις μαζί σου φρέσκο νερό και μπολάκι - δεν υπάρχει πηγή κοντά - και φυσικά σακουλάκια για ώρα κένωσης του σκυλοπαιδιού σου. Οι κάδοι στον δρόμο ακριβώς από πάνω θα περιμένουν να αφήσεις τα απορρήματά σου κατά την αποχώρησή σου από την παραλία.  Το γεγονός ότι η παραλία είναι ερημική, χωρίς μουσική, οικογένειες, ρακέτες κ.λπ. θα σας χαρίσει αναμφίβολη απόλαυση χωρίς αντιπερισπασμούς.

Άδειες, ήσυχες, μη οργανωμένες, καθαρές παραλίες! Επίλεξε σίγουρα καθημερινές, και ώρες μεταξύ 14.30 - 19.00. Εμείς επιλέξαμε το 14.30 με 18.00 και δε θα μπορούσαμε να έχουμε απολαύσει περισσότερο το μπάνιο μας.

Δεύτερη επιλογή είναι η παραλία Κοκκίνη λίγο παρακάτω - στον Οικισμό των Ιατρών. Είναι πιο δημοφιλής από την πρώτη, με μία καντίνα-beach bar και ξαπλώστρες· έχει όμως και μεγάλη περιοχή ελεύθερη προς εκμετάλλευση. Αν και με περισσότερο κόσμο, αν επιλέξεις πάλι καθημερινές και μετά τις 14.30 θα βρεις ένα ήσυχο μέρος να αράξεις με τον τετράποδο φίλο σου. Φυσικά, να είσαι πάντα προετοιμασμένος για πιθανά περιστατικά ενοχλημένων λουόμενων, αλλά η παραλία είναι αρκετά μεγάλη για να χωρέσει και τους μεν και τους δε.

Σημείωση και για τις δύο παραλίες που κατ'εμέ αποτελεί ένα πολύ σημαντικό συν: δεν υπάρχουν καθόλου σφήκες!

Υπάρχουν και κάποιες ακόμη παραλίες: Φυγιά, Μεγάλη Άμμος, Ζάστανη, τις οποίες όμως δεν προτείνω, λόγω πολυκοσμίας, και στις δύο τελευταίες περιπτώσεις λόγω αέρα - φυσικά αν δεν πας με τετράποδο και είσαι λάτρης των θαλάσσιων σπορ τότε αυτές είναι οι παραλίες σου!

Ώρα για φαΐ!

Αν και μπορεί να δεις κάποιο αδεσποτάκι μασκότ ταβέρνας στο Μαρμάρι, οι κάτοικοι φαίνεται να είναι φιλικοί προς τα σκυλιά και λόγω του ότι οι περισσότερες ταβέρνες και τα καφέ έχουν τραπεζάκια έξω μπορείς άνετα να κάνεις μια στάση με τον/την χνουδωτό/-η κολλητό/-η σου. Ωστόσο, αν το σκυλί σου δεν είναι παγκ ή μαλτεζάκι να είσαι έτοιμος να δεχτείς περίεργα βλέμματα και μαμάδες να τραβάνε τα παιδιά τους από τα μαλλιά για να μην τους τα φάει ο φιλαράκος σου. Εκτός, λοιπόν, από μία εξαίρεση - ρώτα με να σου πω - αυτή ενός γνωστού ψητοπωλείου με κήπο, που μου είπαν αρχικά ότι επιτρέπονται τα κατοικίδια στο αίθριο, αλλά στη συνέχεια αποφάσισαν ότι έπρεπε να βάλω τη Σάββυ κάτω από το τραπέζι και το τραπεζομάντηλο να την κρύβει εντελώς αν θέλω να την έχω μαζί μου, τα υπόλοιπα μαγαζιά ήταν νορμάλ - όχι ότι τα επισκεφτθήκαμε και όλα φυσικά. Εξαιρετικό φαγητό στο Θάλασσα, όπου μπορείς μάλιστα να παραγγείλεις, να παραλάβεις έτοιμο το γεύμα και να το απολαύσεις στο μπαλκόνι σου με θέα τον νότιο Ευβοϊκό. Αθερίνα, γαύρος και σαρδέλα είναι τα πιάτα που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις. Μην ξεχάσω! Μία μερίδα φρέσκια τηγανιτή πατάτα, που αρέσει και στη Σάββυ.

Πάμε βόλτα!

Τις βόλτες θα τις απολαύσεις! Ειδικά Ιούνιο-Ιούλιο και καθημερινές που ο κόσμος είναι ακόμη λιγοστός. Τα αμάξια που κυκλοφορούν τη μέρα είναι ελάχιστα, ενώ μετά τις 19.00 ο κεντρικός παραλιακός δρόμος κλείνει και γίνεται πεζόδρομος. Τι καλύτερο για απογευματινή - βραδινή βόλτα με το φιλαράκι σου; Θα συνατήσεις αναμφίβολα πολλές αδέσποτες γάτες· αν το σκυλί σου δεν είναι όπως η Σάββυ που θέλει να παίξει με όλες κυνηγητό, δε θα έχεις κανένα απολύτως πρόβλημα. 7 με 14 Ιουλίου γίνεται συνήθως ένα μεγάλο παζάρι στη άνω περιοχή του Μαρμαρίου, δεξιά από το λιμάνι, όπου μπορείς επίσης να βολτάρεις, ενώ προτείνουμε να μην παραλείψεις μία επίσκεψη στη γειτονική όμορφη Κάρυστο! Εμείς πήγαμε και ξετρελαθήκαμε. Απέχοντας ελάχιστα λεπτά με το αυτοκίνητο από το Μαρμάρι, αποτελεί ιδανική απόδραση για καφέ ή φαγητό. Τι προτείνω; Το καφέ-παγωτατζίδικο Arte Italiana στον κεντρικό παραλιακό δρόμο. Εκτός από το υπέροχο παγωτό και τη ζουμερή βάφλα, ένα μπολάκι με δροσερό νερό ήρθε συστημένο για τη Σαββουλίτσα πριν ΚΑΝ το ζητήσω (φοβερό!). Με θέα το λιμάνι και δροσιά από τα δέντρα, αποτελεί την τέλεια στάση στη βόλτα σου.


ΓΟΥΦs

Το περιστατικό στο ταβερνείο που μας άφησε και τις δύο με ένα ΓΟΥΦ! Στον ανοιχτό κήπο, όπου επιτρέπονταν οι αδέσποτες γάτες και τα μικρόσωμα σκυλιά, η Σάββυ δεν επιτρεπόταν ξαπλωμένη δίπλα μου, δεμένη με το λουρί της στην καρέκλα. Αντιθέτως, έπρεπε τελικά να κάτσουμε στο πίσω γωνιακό τραπέζι, και η Σάββυ να μπει ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ, και να καλυφθει με το τραπεμάντηλο ώστε να μην ενοχλεί η παρουσία της. Φυσικά, εκτός από αστείο το περιστατικό ήταν και τραγικά ελληναρίστικο, οπότε ακυρώσαμε την παραγγελία και φύγαμε ήσυχα να πάμε περίπατο με σουβλάκι στο χέρι.

ΓΑΒs

Το ηλικιωμένο ζευγάρι ετών 75 και 74 στην παραλία, που αν και στην αρχή ήταν επιφυλακτικοί με τη Σαββούλα, κάθισαν δίπλα μας, καλύμπησαν μαζί μας και η κυρία της έκανε νάζια και συζητήσεις.

γαβs2

Η κυρία στο διπλανό μπαλκόνι, που απο τη 2η μέρα της διαμονής μας δε σταμάτησε τα παιχνιδάκια με τη Σάββυ, λιχουδίτσες κάτω από το τοιχάκι και μπαλκονάτες συζητήσεις στα κάγκελα· γενικά είναι η ΤΕΛΕΙΑ γειτόνισσα. Μας ενημέρωσε ότι είχε ένα λυκόσκυλο το οποίο έχασε πριν λίγα χρόνια και της λείπει. Από τότε όλα τα σκυλιά τα νιώθει παιδιά της.

γαβs3 Φυσικά το μπολάκι με το δροσερό νερό στην gelateria Arte Italiana στην Κάρυστο. Ευχαριστούμε!

SOSs

  • Το Κτηνιατρικό Κέντρο Καρύστου βρίσκεται στο 2ο χλμ Ε.Ο Καρύστου - Λεπούρων - μόλις 10 λεπτά οδικώς (εντός ορίων ταχύτητος) από το Μαρμάρι και υπεύθυνος είναι ο Σιμώσης Δημήτριος. Λειτουργεί: Καθημερινά: 9.30 - 14.30 και 17.30 - 21.00, Σάββατο: 9.30 - 14.30, Κυριακή: κλειστά | Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2224 027405
  • ΠΟΛΥ σημαντικό είναι ότι στην περιοχή του Μαρμαρίου δεν τίθεται θέμα φόλας - ρώτησα και έμαθα. Ακόμη κι έτσι βέβαια, προφανώς είμαστε πάντα προσεκτικοί με το τι αρπάζει και τι μυρίζει ο σκυλάκος μας. Μου ζητήσατε να συμπεριλάβω ένα sos travel med kit, και έτσι, λοιπόν, ας πούμε εδώ τα φάρμακα πρώτων βοηθείων που καλό θα ήταν να έχουμε μαζί σε κάθε εξόρμηση με τον σκυλάκο μας:
 
  1. Καθαρό νερό, οξυζενέ, αντισηπτικό, αποστειρωμένες γάζες σε περίπτωση τραυματισμού για την αποφυγή μόλυνσης. Εμείς έχουμε μαζί μας πάντοτε betadine σε υγρή μορφή και σε αλοιφή για θεραπεία μικροτραυματισμών - η Σάββυ έχει πάντα την τάση να τραυματίζει το πάνω μέρος της μουσούδας της.
  2. Αντισηπτικό κολλύριο ή απλές σταγόνες (τεχνητά δάκρυα) για τους ερεθισμούς των ματιών.
  3. Σύριγγες 2,5 και 10 cc
  4. IPECAVOM: εμετικό φάρμακο (για παιδιά) το οποίο βρίσκουμε εύκολα στα φαρμακεία και χορηγείται σε περίπτωση δηλητηρίασης, ώστε να προκαλέσουμε στο ζώο μας άμεσα εμετό.
  5. PRIMPERAN: αντιεμετικό φάρμακο (για παιδιά) σε υγρή μορφή το οποίο επίσης βρίσκουμε εύκολα στα φαρμακεία και χορηγείται σε περίπτωση στομαχικών διαταραχών.
  6. ATROPINE SULFATE: φάρμακο σε αμπούλα που χορηγείται σε ενέσιμη μορφή, ένα φάρμακο που ελπίζουμε να χρειαστείς ποτέ, αλλά πρέπει ΠΑΝΤΑ να υπάρχει στην σκυλοτσάντα στην ατυχή περίπτωση φόλας - δηλητηρίασης. Αν το σκυλί σας παρουσιάσει συμπτώτα όπως σπασμούς, να βγάζει σάλια, να κάνει εμετό ή διάρροια τότε εκτός φυσικά από ΑΜΕΣΗ επικοινωνία με τον κτηνίατρο, η χορήγηση ατροπίνης είναι η λύση έκτακτης ανάγκης.
  7. AERIUS: αντιισταμινικά χάπια σε περιπτώσεις αλλεργιών. Η Σάββυ έχει αρκετές δερματικές ευαισθησίες - αποδεδειγμένα μέχρι στιγμής είναι αλλεργική στο βρεγμένο γρασίδι και στα χόρτα - οπότε ένα κουτί αντιισταμινικά χάπια είναι ΠΑΝΤΑ στην σκυλοτσάντα μας. Τα βρίσκουμε εύκολα στο φαρμακείο.

ΠΑΝΤΑ συμβουλευόμαστε τον κτηνίατρό μας!


[mappress mapid="277"]

abc

Ιούλιος 2018

Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι.
Αν δεν στηρίξεις το ένα σου πόδι έξω απ’ τη Γη ποτέ σου δεν θα μπορέσεις να σταθείς επάνω της.

Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996 , Έλληνας Ποιητής

[caption id="attachment_16330" align="aligncenter" width="2976"] Μια βόλτα στη θάλλασα - Πειραΐκή © Ελίζα Σουφλή[/caption] Την αλήθεια τη “φτιάχνει” κανείς ακριβώς όπως φτιάχνει και το ψέμα. Θεέ μου τι μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε. Είναι διγαμία ν’ αγαπάς και να ονειρεύεσαι. Αν δεν στηρίξεις το ένα σου πόδι έξω απ’ τη Γη ποτέ σου δεν θα μπορέσεις να σταθείς επάνω της. Το άπειρο υπάρχει για μας όπως η γλώσσα για τον κωφάλαλο. Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά πάλι σβήσου με γενναιοδωρία. Έχει τη μέση της και η άκρη – άκρη. Η Λύπη ομορφαίνει επειδή της μοιάζουμε. Δίνε δωρεάν το χρόνο αν θες να σου μείνει λίγη αξιοπρέπεια. Πιάσε την αστραπή στο δρόμο σου άνθρωπε· δώσε της διάρκεια· μπορείς! Μια νομοθεσία εντελώς άχρηστη για τις Εξουσίες θα ‘τανε αληθινή σωτηρία. Όταν ακούς “τάξη”, ανθρώπινο κρέας μυρίζει. Με λόγια του αγαπημένου που ποιητή ήθελα να υποδεχθώ αυτόν τον μήνα, έναν ποιητή που στις λέξεις του παίζουν κρυφτό η παράδοση, η φύση, η Ελλάδα ολόκληρη, η ανθρωπιά και ο παράδεισος.

Επιστροφή στις ρίζες μας αυτόν τον Ιούλιο. Εκεί θα βρεις αυτό που γυρεύεις. Κι αν έχεις μάθει για τα καλά να φεύγεις, κοίτα αυτή τη φορά πώς να σταθείς για λίγο ή για περισσότερο εκεί, εδώ ή παραπέρα. Γιατί το να μένεις είναι πολύ πιο δύσκολη δουλειά από το να μένεις.

Όλα αυτά τα κενά που προσπαθούμε να καλύψουμε φεύγοντας μακριά τους, ας πούμε αυτό το καλοκαίρι, αυτόν τον Ιούλιο ότι θα σταθούμε με καμάρι μπροστά τους και θα τα κοιτάξουμε κατάματα. Θα δούμε τι είναι αυτό που λείπει, αν μπορεί να καλυφθεί θα το φροντίσουμε, αλλιώς θα υποσχεθούμε ότι θα δουλέψουμε μέρα και νύχτα για την αποδοχή και την πορεία μας μπροστά. Με συμμάχους το γαλανό τ' ουρανού και το μπλε της θάλασσας θα βάλουμε τα δυνατά μας για να πάμε ένα βήμα παραπέρα αντιμετωπίζοντας το παρελθόν όπως του αξίζει, ως παρελθόν.

Καλό Μήνα σε όλους!

Ε.Σ *Στείλτε μας τη δική σας φωτογραφία για το editorial του επόμενου μήνα στο info@artharbour.gr ή στον λογαριασμό μας στο Instagram.abc

Πόλη στο Φως, Ευτυχία Γιαννάκη ~ 2018

Το 2016 οι εκδόσεις Ίκαρος μάς συστήνουν το πρώτο μέρος της Τριλογίας της Αθήνας της Ευτυχίας Γιαννάκη με τίτλο Στο πίσω κάθισμα. Δύο χρόνια μετά η Πόλη στο Φως έρχεται να ολοκληρώσει το ταξίδι του Χάρη Κόκκινου στις σκοτεινές πτυχές της Αθήνας αποτελώντας το τρίτο μέρος της τριλογίας· μία τριλογία που καταλήγει να αποκαλύπτει κάτι βαθύτερο από την εξιχνίαση εγκλημάτων κατά της ζωής σε αθηναΐκό έδαφος. Πρόκειται για μία αναζήτηση στον πάτο της κρίσης, της κοινωνίας, της ανθρώπινης ψυχής.

Το φρικτό έγκλημα στο Καβούρι, μία δίκη, κυκλώματα ντίπινγκ, ο άνθρωπος που βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή... και ο αστυνόμος Χάρης Κόκκινος και η ομάδα του σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Μία λεπτή κλωστή που συνδέει τη Σερβία του 1995 με την Αθήνα του 2014 ξετυλίγεται βασανιστικά μέχρι να βγει η αλήθεα στο φως.

"Η ιστορία αποτελεί το τρίτο μέρος της Τριλογίας της Αθήνας και δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχε η πόλη, το φως και το σκοτάδι της.", έτσι προλογίζεται η Πόλη στο Φως.

Πόλη στο Φως, Ευτυχία Γιαννάκη ~ 2018 abc

Ιούνιος 2018

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ανακαλύψει νέους ωκεανούς αν δεν έχει το θάρρος να απομακρυνθεί από την ακτή.

Αντρέ Ζιντ, 1869-1951, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1947

[caption id="attachment_15309" align="aligncenter" width="475"] Κέα © Αθανάσιος Μπιρλής[/caption] Για τους Έλληνες οι θάλασσα πάντα αποτελούσε βάλσαμο. Έχοντας μεγαλώσει σε μια χώρα που βρέχεται από το αλμυρό νερό απ' όλες τις τις πλευρές, είναι εξαιρετικά δύσκολο κανείς να την αποχωριστεί. Μα τι σημαίνει τελικά η θάλασσα για τον καθένα μας; Θάλασσα θα πει ελευθερία, θα πει ευκαιρία, θάλασσα θα πει ταξίδι μα και προορισμός. Όσο πιάνει το μάτι να βλέπεις θάλασσα είναι ευτυχία· γεμίζει ο νους σου γαλανό, από τη μια μεριά της θάλασσας κι από την άλλη του ουρανού.
Ένα ακόμη καλοκαίρι ξεκινά αυτήν την 1η του Ιουνίου και αυτό που θέλω να ευχηθώ και να παρακαλέσω είναι να προσέχουμε αυτό το δώρο, τη θάλασσα και τις ακτές μας!
Όταν θα κατευθυνθείς στην παραλία πάρε μαζί σου το αγαπημένο σου βιβλίο, το περιοδικό που σε διασκεδάζει, το νέο σου σταυρόλεξο ή το μισοτελειωμένο σου sudoku. Πάρε μαζί σου ένα γυάλινο μπουκάλι, απέφυγε το πλαστικό!

Μη γίνεις ένας ακόμη λόγος θρήνου για το περιβάλλον, για τη θαλάσσια ζωή.

Καλαμάκια, σβησμένα τσιγάρα, πλαστικά μπουκάλια, ποτήρια και σακούλες δεν έχουν θέση ούτε στην παραλία ούτε στη θάλασσα· η θέση τους είναι στην ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ.
Κάθε χρόνο 12.000.000 πλαστικά καταλήγουν στους ωκεανούς!

Είμαστε το περιβάλλον στο οποίο ζούμε. Ας φροντίσουμε όχι μόνο με τις σκέψεις μας, αλλά και με τις πράξεις μας φέτος να κάνουμε την αλλαγή για ένα καλύτερο και καθαρότερο περιβάλλον. Ας φροντίσουμε εμάς τους ίδιους!

Καλό Μήνα σε όλους!
Ε.Σ *Η φωτογραφία του editorial ανήκει στον Αθανάσιο ΜπιρλήΣτείλτε μας τη δική σας φωτογραφία για το editorial του επόμενου μήνα στο info@artharbour.gr ή στον λογαριασμό μας στο Instagram.abc

‘Ενα σκυλάκι με μποτάκια, Paula Metcalf ~ 2018

"'Ενα σκυλάκι με μποτάκια"... ένας τίτλος που είναι τόσο ελκυστικός από μόνος του - ειδικά για τους λάτρεις των τετράποδων χνουδωτών συντρόφων, όπως εγώ - που σε κάνει να τον αναζητήσεις αμέσως στο πρώτο βιβλιοπωλείο!
Η ιδέα του σκύλου μου με μποτάκια με ξετρέλανε! 'Ετσι, λοιπόν, το @art.harbour σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Διόπτρα @dioptrabooks, φρόντισε, ώστε να φτάσει στα χέρια μου αυτό το υπέροχα εικονογραφημένο βιβλίο της Paula Metcalf, που κυκλοφόρησε το 2018 στην Ελλάδα από τις συγκεκριμένες Εκδόσεις.

Ο ήρωας μας είναι ο μικρός Φίλιππος, ένα γλυκύτατο καφετί dachshund (γνωστό και ως λουκάνικο σε εμάς), που αγαπά την Πηνελόπη, μια σκυλίτσα, γειτόνισσά του, με "γλυκά ματάκια, κουνιστή ουρά και το πιο όμορφο χαμόγελο του κόσμου", όπως μας περιγράφει ο ίδιος.

Μα κάτι τους χωρίζει...

abc
INSTAGRAM
FOLLOW ME