Αρχική ΒΙΒΛΙΟ No Logo, Naomi Klein ~ 2000

No Logo, Naomi Klein ~ 2000

No Space, No Choise, No Jobs: Η βίβλος του αντι-εταιρικού ακτιβισμού

62
0

Το βιβλίο No Logo της Naomi Klain χαρακτηρίζεται η Βίβλος του αντι-εταιρικού ακτιβισμού, καθώς πέρα από την ανάλυση αυτού του κινήματος περιγράφεται εκτενώς και η ισχύς των εταιρειών, η υποβάθμιση των εργατικών δικαιωμάτων τόσο στον υπανάπτυκτο όσο και στον ανεπτυγμένο κόσμο, και ο τρόπος λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας των τελευταίων δεκαετιών.

Στο «Δόγμα του Σοκ», που έχω αναλύσει σε προηγούμενο άρθρο μου, η Κλάιν καταπιάνεται με το ζήτημα της λιτότητας, ενώ σε αυτό το βιβλίο ξεσκεπάζει το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης. Με κατανοητή και προσιτή γλώσσα η συγγραφέας αποσκοπεί να φανερώσει την ακατάβλητη επιρροή της επωνυμοποίησης σε παγκόσμια κλίμακα η οποία αποτελεί το λάβαρο της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

No logo, Naomi Klein ~ 2000. Κριτική του βιβλίου από την Παρασκευή Ελ Μαγκούτ. Η βίβλος του αντι-εταιρικού ακτιβισμού. Κερδίστε το βιβλίου του μήνα... no logo κριτική

Η συγγραφέας αρχικά προσπαθεί να συλλάβει την αντι-εταιρική νοοτροπία, η οποία εδώ και δεκαετίες αναπτύσσεται στους κόλπους πολλών ακτιβιστών και φοιτητών. Τα άτομα αυτά ξεκίνησαν αυτόν τον αγώνα με αφορμή την εισβολή και την ταχεία επέκταση των επωνυμιών στους δημόσιους χώρους, και τις απάνθρωπες πρακτικές που εφαρμόζουν οι εταιρείες σε εργάτες τριτοκοσμικών χωρών.

Η διεθνοποίηση και οι οικονομικές πολιτικές του 20ου και του 21ου αιώνα αποσκοπούν στο να ικανοποιούν τα ληστρικά ένστικτα των εταιρειών.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η θέση των πολιτικών υποβιβάζεται σε ρόλο ανδρείκελων, το διεθνές δίκαιο και οι νομοθεσίες τροποποιούνται, ο δημόσιος χώρος καταπατείται, οι οικονομικές διαιρέσεις διευρύνονται και οι πολιτισμικές επιλογές περιορίζονται.

Αγοράστε το βιβλίο με έκπτωση -30% εδώ!

Η κατακόρυφη αύξηση του κέρδους και της πολιτισμικής επιρροής των πολυεθνικών εταιρειών από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 βασίζεται στο γεγονός ότι πλέον η αγοραστική δύναμη των εταιρειών προέρχεται από το μάρκετινγκ και όχι από τα εργοστάσια. «Επωνύμια, όχι προϊόντα!» είναι το νέο σύνθημα του εταιρικού κλάδου. Με άλλα λόγια οι εταιρείες εκλαμβάνουν τους εαυτούς τους ως «μεσίτες μηνυμάτων» και όχι ως παραγωγούς αγαθών.

Τα πανταχού παρόντα επωνύμια έχουν κατορθώσει να δημιουργήσουν μια διεθνή γλώσσα η οποία γίνεται κατανοητή σε πολύ περισσότερες χώρες του κόσμου από τα αγγλικά.

«Επωνύμια, όχι προϊόντα!»

Η αρχική έννοια του επωνυμιών βασιζόταν στην ποιότητα των προϊόντων. Ωστόσο, πλέον τα επωνύμια οικοδομούνται με βάση τη φήμη των προϊόντων. Ένα πετυχημένο επωνύμιο δεν αποτελεί απλώς ένα προϊόν αλλά έναν τρόπο ζωής, μια συμπεριφορά, ένα σύνολο αξιών, μια ιδέα και βεβαίως αγωγό πολιτισμού.

Για τις πολυεθνικές η επωνυμοποίηση δεν αποτελεί μονάχα ζήτημα πρόσθετης αξίας στα προϊόντα τους, αλλά σχετίζεται και με τη βαθιά επιθυμία τους να ενσωματώνουν πολιτιστικές ιδέες στα επωνύμιά τους, προβάλλοντας τις σαν «επεκτάσεις» τους. Το γεγονός αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την πεποίθηση ότι η επωνυμοποίηση πρέπει να επεκταθεί σε όλους τους τομείς, όπως τις τέχνες, τον αθλητισμό, τις κοινωνικές εκδηλώσεις, τα ΜΜΕ, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τους δημόσιους χώρους μιας πόλης.

Άλλωστε ο στόχος των διαφημίσεων και των χορηγιών είναι να εξισώνουν τα επωνύμια με θετικές πολιτισμικές και κοινωνικές εμπειρίες. Βεβαίως το σχέδιο της μετατροπής της κουλτούρας σε μια συλλογή επεκτάσεων των εμπορικών επωνυμιών δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς την πολιτική της απορρύθμισης και της ιδιωτικοποίησης που σαρώνει την υφήλιο από τον 20ο αιώνα.

Μια άλλη ιδιότητα των πολυεθνικών είναι να πουλούν τα ίδια προϊόντα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο απανταχού χωρίς να παίρνουν υπόψη τους τα ήθη και έθιμα της κάθε χώρας. Οι εταιρείες αυτές είναι αμερικάνικες και η «ομογενοποιημένη» εικόνα που προωθούν δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την εικόνα της Αμερικής. Με άλλα λόγια προωθούν την ιδέα του «αμερικάνικου πολιτισμικού ιμπεριαλισμού.»


Η Κλάιν εκθέτει τις σύγχρονες τάσεις του μάρκετινγκ που ωθούν τις εταιρείες να μην βλέπουν τα επωνύμια των προϊόντων τους μόνο σα μια σειρά ιδιοτήτων, αλλά να παρατηρούν την επίδραση τους στην ψυχο-κοινωνική ζωή των καταναλωτών και την ποπ κουλτούρα.

No logo, Naomi Klein ~ 2000. Κριτική του βιβλίου από την Παρασκευή Ελ Μαγκούτ. Η βίβλος του αντι-εταιρικού ακτιβισμού. Κερδίστε το βιβλίου του μήνα... no logo κριτική

Μια άλλη αξιοσημείωτη αλλαγή που έχει λάβει μέρος στον κόσμο των εταιρειών είναι η επίμονη άρνησή τους να ασχολούνται με την παραγωγή των προϊόντων τους και το εργατικό τους δυναμικό. Την οικοδόμηση των εργοστασίων τους, την αγορά του απαραίτητου μηχανισμού και τον προϋπολογισμό του εργατικού τους δυναμικού τα έχουν αναλάβει αντίστοιχα εργολάβοι προερχόμενοι κυρίως από την Ασία και υπηρεσίες εργασίας που ανθούν στις δυτικές χώρες.

Με αυτόν τον τρόπο αποσκοπούν στο να μειώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τα έξοδα των εταιρειών τους προκειμένου να τους απομείνουν πολλά χρήματα για την προώθηση των επωνυμιών τους.

Συν τοις άλλοις, η συγγραφέας περιγράφει πώς ο εταιρικός τομέας από την στιγμή που καθιερώθηκε το ελεύθερο εμπόριο προσπαθεί επιμόνως να ξεριζώσει τις συνθήκες του ΟΗΕ για τους περιβαλλοντικούς και εργατικούς κανόνες, δημιουργώντας τους δικούς του εταιρικούς κώδικες συμπεριφοράς, οι οποίοι δεν αποτελούν δημοκρατικά ελεγχόμενοι νόμοι. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι εταιρείες έχουν την δύναμη να δημιουργούν τα δικά τους νομικά συστήματα και να αυτοελέγχονται σαν να είναι ανεξάρτητα κράτη.

Η Κλάιν συμπεραίνει ότι η εισβολή των διαφημίσεων, η εξαγορά των δημόσιων χώρων στις πολυεθνικές, οι μονοπωλιακές επιχειρηματικές πρακτικές μέσω των συγχωνεύσεων και των συνεργιών, η υποβάθμιση και οι περικοπές των θέσεων εργασίας, συνέβαλαν καθοριστικά στην άνοδο του αντι-εταιρικού ακτιβισμού.

Η άμετρη προώθηση των επωνυμιών, όπως αποδεικνύεται και στις σελίδες του βιβλίου, είναι επιζήμια τόσο σε ατομικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη.

Κερδίστε το βιβλίο του μήνα!


No Logo

Naomi Klein

Είδος: Οικονομία
Εκδόσεις: Λιβάνης, 2000
Μοιραστείτε:Share on Facebook6Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn1Email this to someonePrint this page
Παρασκευή Ελ Μαγκούτ
Γεννημένη το 1993 στην Αθήνα από Σύρους γονείς έχει στην κατοχή της ένα πτυχίο στην Επικοινωνία. Όντας αθεράπευτα ονειροπόλα και ανήσυχο πνεύμα βρήκε λιμάνι στις τέχνες. Μεγάλοι της έρωτες είναι ο παγκόσμιος κινηματογράφος και ιδιαίτερα ο ιρανικός και τα ντοκιμαντέρ. Εκτός από το γράψιμο την έλκει πολύ και η σκηνοθεσία.

Απάντηση