READING

Χέρια Μικρά, Andrés Barba ~ 2018

Χέρια Μικρά, Andrés Barba ~ 2018

Δέκα χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία του Las manos pequeñas του Ισπανού συγγραφέα Αντρές Μπάρμπα, τα Χέρια Μικρά κυκλοφορούν πλέον και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Η επτάχρονη Μαρίνα χάνει τους γονείς της σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Η φράση-κλείδα που ενώνει (ή και χωρίζει) τα χέρια από το υπόλοιπο σώμα: Ο πατέρας μου πέθανε επιτόπου, η μητέρα μου στο νοσοκομείο, έρχεται και ταράσσει τον κόσμο της μικρής. Από τη στιγμή του συμβάντος κι έπειτα, μέσα της κάτι αρχίζει και παίρνει σχήμα, ίσως ακαθόριστο ίσως και όχι.

Χέρια Μικρά, Andrés Barba ~ 2018, κριτική της Λίας Τσομπανίδου, από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο. Μικρό παρελθόν, μικρή μοναξιά...

«Μικρό παρελθόν, μικρή μοναξιά»

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του πρώτου μέρους του βιβλίου βοηθάει να ρίξουμε μια σύντομη ματιά στις σκέψεις του κοριτσιού. Η κούκλα της, που κατέχει εξέχουσα θέση κι έντονο συμβολισμό σε όλο το βιβλίο, εδώ, αρχίζει να αποκτά εκτόπισμα.

Το δεύτερο μέρος βρίσκει τη Μαρίνα στο νέο της σπίτι, στην αρχικά άγνωστη και μουδιασμένη καθημερινότητα ενός ορφανοτροφείου. Η γωνία της αφήγησης έχει μετατοπιστεί και τελεί υπό τη σκοπιά των 12 κοριτσιών που ζουν σε αυτό. Μια σκοπιά που θα διατηρηθεί και στο τρίτο, τελευταίο και πιο ατμοσφαιρικό μέρος του βιβλίου.

Η αφήγηση αποκτά συλλογικό χαρακτήρα, σαν τα κορίτσια να έχουν ενώσει τις φωνές τους και να μιλάνε ταυτόχρονα. Απορρέει ένα περίεργο είδος αγάπης από μέσα τους για τη Μαρίνα. Τη φοβούνται και τη συμπαθούν, αναρωτιούνται γι’ αυτήν και το παρελθόν της και τη συμπονούν, την πλησιάζουν με επιφύλαξη και την έχουν ήδη αγαπήσει. Αναγνωρίζουν κι ακολουθούν το ιδιόρρυθμο της σκέψης της ─ μια συνθήκη που θα αποτελέσει τελικά τον δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσά τους.

Στο μεταξύ η κούκλα συνεχίζει να αποτελεί το συναισθηματικό μαξιλαράκι της Μαρίνας. Αυτή η σχέση του κοριτσιού και της κούκλας της θα εντοπιστεί από τα υπόλοιπα κορίτσια. Θα την πλησιάσουν, θα καλλιεργήσουν αδυναμία προς την ίδια και θα θέλουν να βρίσκονται κοντά της συνεχώς. Ο συγγραφέας γράφει χαρακτηριστικά «Τίποτε άλλο δεν φέρνει πιο κοντά δυο πλάσματα απ’ το να φοβούνται μαζί». Θα μπορούσε να συμπληρωθεί πως αν κάτι ενώνει τους ανθρώπους είναι το παιχνίδι που μοιράζονται. Σε ένα τέτοιο μπλέκονται όλες μαζί κάθε βράδυ, ένα παιχνίδι-ιεροτελεστία.

Ο Μπάρμπα στέκεται στις λέξεις και τις έννοιές τους∙ σχεδόν ψηλαφίζει τις προτάσεις με αυτές. Για τον ίδιο φαίνεται η κάθε μία να έχει ειδικό και προσωπικό βάρος. Αποπειράται να αντιληφθεί, να σκεφτεί και να διηγηθεί όπως ένα μικρό κορίτσι. Η γλώσσα ωστόσο μοιάζει με ενήλικα, σποραδικά δοσμένη από παιδικές διακυμάνσεις στους συλλογισμούς. Προσπαθεί να κολυμπήσει στον ωκεανό της παιδικής φαντασίας και αντίληψης του κόσμου, όμως, τελικά κινείται στο μεταίχμιο μεταξύ του ωκεανού αυτού και της θάλασσας της ενήλικης σκέψης.


Χέρια Μικρά

Andrés Barba

Είδος: Μυθιστόρημα
Εκδόσεις: Μεταίχμιο, 2018

Γεννημένη τον Αύγουστο του 1985, ζω και εργάζομαι στην Ελλάδα. Διαβάζω, φωτογραφίζω, ταξιδεύω, γράφω και παρατηρώ — όλα πολύτιμες φυσσαλίδες οξυγόνου για γενναίες ανάσες.

RELATED POST

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

INSTAGRAM
FOLLOW ME
WP to LinkedIn Auto Publish Powered By : XYZScripts.com