ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Αρχική ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Short Film Survival Kit: Συναντήσεις – κλειδιά για να χτίσετε την πρώτη σας ταινία με τον Γιάννη Μπουγιούκα στο Suburban από 17/10

0

Είστε σπουδαστής κινηματογραφικής σχολής, ηθοποιός, σεναριογράφος;

Ασχολείστε επαγγελματικά με τον «χώρο», η απλώς λατρεύετε το σινεμά;

Έχετε μια ιδέα για μικρού μήκους ταινία και θέλετε να πάτε γύρισμα «αύριο»;

Δεν ξέρετε από πού να αρχίσετε, δεν ξέρετε πώς λειτουργεί το «σύστημα» ή με ποιά σειρά γίνονται τα πράγματα;

Συμβαίνουν όλα αυτά μαζί ή κάποια από αυτά;

Ο Γιάννης Μπουγιούκας, σκηνοθέτης και σεναριογράφος με μεγάλη εμπειρία σε μικρού μήκους ταινίες αναλαμβάνει να σας βοηθήσει να ξεκαθαρίσετε τα πράγματα με ένα εργαστήριο, που μέσα σε δέκα τρίωρες συναντήσεις, σας δίνει τα κλειδιά για να χτίσετε την πρώτης σας ταινία.

8+1 Αγαπημένες ηθοποιοί του Χόλιγουντ στο πέρασμα του χρόνου, της Ελίζας Σουφλή

0

Ο χρόνος κυλάει και φυσικά εμείς ακολουθούμε την πορεία του. Και οι σταρ του Χόλιγουντ επίσης.

Επιλέξαμε 8+1 αγαπημένες μας ηθοποιούς για να σας τις παρουσιάσουμε από την πρώτη τους εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη μέχρι σήμερα. Τι διαπιστώσουμε; Ότι η εικόνα τους παραμένη λαμπερή και ανεξίτηλη, όπως το ταλέντρο τους παρά το πέρασμα των δεκαετιών.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Από το «Gone with the wind» μέχρι το «The Notebook»: Απολαύστε μερικά από τα πιο σπουδαία κινηματογραφικά φιλιά!

0

Φιλί

Το φιλί είναι το άγγιγμα των χειλιών σε μια επιφάνεια. Αποτελεί συνηθισμένη πρακτική των ανθρώπων και μπορεί να είναι έκφραση αγάπης, τρυφερότητας ή σεβασμού.

Όσο φυσική κι αν φαντάζει για τους σημερινούς ταινιόφιλους η σχέση φιλί και κινηματογράφοςδε θεωρείτο ανέκαθεν φυσικό και «αισθητικά επιτρεπτό» να παρουσιάζεται στη μεγάλη οθόνη ένα φιλί. 

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Χίλιες και Μία Νύχτες στον Αραβικό Κινηματογράφο: Αφιέρωμα στον Αραβικό Κινηματογράφο, της Παρασκευής Ελ Μαγκούτ

0
Ο αραβικός κόσμος, ο οποίος συγκροτείται από περίπου 20 χώρες δεν είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένος με τον κινηματογράφο, εξαιρουμένης της Αιγύπτου, η οποία έχει μεγαλουργήσει όλα αυτά τα χρόνια προσφέροντας ταινίες όλων των ειδών και αναδεικνύοντας ονόματα σπουδαίων δημιουργών και ηθοποιών.

 

ΙΣΤΟΡΙΑ

Όταν ανακαλύφθηκε ο κινηματογράφος στη Δύση, τα αραβικά κράτη ήταν υπό τον ζυγό της βρετανικής και γαλλικής αποικιοκρατίας.

Γενικότερα οι αραβικές χώρες δεν είχαν την ευκαιρία να εκπροσωπήσουν τους ανθρώπους τους και την κουλτούρα τους στον κινηματογράφο, εξαιρουμένης της Αιγύπτου, πριν την ανεξαρτησία τους από τους Βρετανούς και τους Γάλλους αποίκους. Ακόμα, όμως, και μετά την ανεξαρτησία τους οι χώρες αυτές κατάφεραν να δημιουργήσουν ελάχιστες ταινίες ντόπιας παραγωγής λόγω οικονομικών και τεχνικών-γνωστικών ελλείψεων.

Η Αίγυπτος από το 1909 άρχισε σταδιακά να χτίζει τον δικό της εθνικό κινηματογράφο.

Το 1934 η Misr Bank εγκαθίδρυσε την εταιρεία παραγωγής Studio Misr και μέχρι το 1948 είχαν δημιουργηθεί έξι επιπρόσθετες εταιρείες παραγωγής και 345 ταινίες μεγάλου μήκους.

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ο κινηματογράφος ήταν η πιο επικερδής βιομηχανία μετά την υφαντουργική βιομηχανία. Ο λόγος που η Αίγυπτος ήταν η μόνη αραβική χώρα που εγκαθίδρυσε τον δικό της κινηματογράφο ήταν το γεγονός ότι είχε μια δυνατή πολυπολιτισμική ζωή, όπου οι ντόπιοι είχαν καθοριστικό ρόλο στην κοινωνία και παρέμεναν ανενόχλητοι από τις αποικιοκρατικές αρχές.

Από το 1922 η Αίγυπτος ήταν επίσημα ένα ανεξάρτητο κράτος (αν και στην πραγματικότητα η βρετανική αποικιοκρατία τερματίστηκε το 1952), όπου η αιγυπτοποίηση ήταν εμφανής σε πολλά πεδία της χώρας. Στις γαλλικές αποικίες, ωστόσο, κάτι παρόμοιο ήταν αδιανόητο να συμβεί.

Στην Αλγερία φέρ’ ειπείν οι γαλλικές αρχές επέβαλλαν την ενσωμάτωση των ιθαγενών στη γαλλική κουλτούρα εις βάρος των ντόπιων παραδόσεων. Αν και το 1933 στην Αλγερία υπήρχαν περισσότεροι κινηματογράφοι απ’ ότι στην Αίγυπτο ούτε μία ταινία δε γυρίστηκε από ιθαγενή πριν την ανεξαρτησία της το 1962.

Αν και το 1933 στην Αλγερία υπήρχαν περισσότεροι κινηματογράφοι απ’ ότι στην Αίγυπτο ούτε μία ταινία δε γυρίστηκε από ιθαγενή πριν την ανεξαρτησία της το 1962.

Στη Συρία η αδύναμη οικονομία και η παρακμή των τεχνών, ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, καθώς πολλοί καλλιτέχνες και διανοούμενοι εγκατέλειψαν τη χώρα για να εγκατασταθούν στην Αίγυπτο λόγω των πολιτικοοικονομικών περιορισμών της, καθυστέρησαν τη δημιουργία εθνικού κινηματογράφου. Συν τις άλλοις οι Γάλλοι άποικοι εμπόδιζαν γενικότερα οποιαδήποτε προσπάθεια των ντόπιων πληθυσμών να δημιουργήσουν μια ταινία καθώς ήταν μέρος της οικονομικής και πολιτισμικής τους ατζέντας.

Στο Μαρόκο, Γάλλοι σκηνοθέτες δημιουργούσαν ταινίες παρουσιάζοντας τη χώρα ως μια εξωτική χώρα γεμάτη φοίνικες, καμήλες και χορεύτριες της κοιλιάς. Προσπαθούσαν να παραμορφώσουν την πραγματική εικόνα της Βόρειας Αφρικής παρουσιάζοντάς την ως μία ηλιόλουστη περιοχή, όπου οι Άραβες είναι χαρούμενες μαϊμούδες δοξολογώντας τον Θεό που τους έστειλε τους πολιτισμένους Γάλλους αποίκους.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Οι Άραβες σκηνοθέτες έχουν επηρεαστεί κατά κόρον από τις αρχές των δυτικών τεχνών και ελάχιστα από τις παραδοσιακές αραβικές τέχνες.
Ένα χαρακτηριστικό του αραβικού κινηματογράφου είναι ότι αντιπαραβάλλεται με συμβολισμούς. Τα περισσότερα σύμβολα έχουν είτε μεταφορική είτε συνεκδοχική χρήση. Στην πρώτη περίπτωση μια εικόνα ή μια πράξη αναπαριστά κάτι άλλο ενώ στη δεύτερη ένας ρόλος αναπαριστά το σύνολο, όπως όταν ένας χωρικός αντιπροσωπεύει όλη την κοινωνική του τάξη.

Ένα χαρακτηριστικό του αραβικού κινηματογράφου είναι ότι αντιπαραβάλλεται με συμβολισμούς.

Επιπλέον, ο αραβικός κινηματογράφος, όπως και ο δυτικός, έχει επηρεαστεί σημαντικά από τη λογοτεχνία και η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι οι διάλεκτοι της αραβικής γλώσσας.

Τη δεκαετία του ’60 που όλες οι αραβικές χώρες ξετίναξαν τον ζυγό των αποικιοκρατών οι ταινίες βασίζονταν ως επί το πλείστον στην κοινωνική πραγματικότητα αντανακλώντας την καθημερινή ζωή των ντόπιων αποδοκιμάζοντας την αποικιοκρατική καταπίεση και την κοινωνική κακομεταχείριση.

Ένα κοινό που έχουν όλοι οι κινηματογράφοι των αραβικών κρατών είναι ότι υπάρχει περιορισμένη ελευθερία έκφρασης.

Στις περισσότερες αραβικές χώρες το Υπουργείο Πληροφοριών ή ένα ειδικό συμβούλιο λογοκρισίας εγκρίνει τις ταινίες. Οι ταινίες πολιτικού, θρησκευτικού και ερωτικού περιεχομένου ήταν απαγορευμένες, ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχουν γυριστεί τέτοιου είδους ταινίες.

Οι καλλιτεχνικές αραβικές ταινίες και οι auteur ταινίες είχαν μεγάλη αποδοχή από τη Δύση, αλλά σπάνια διανέμονταν στις χώρες προέλευσης τους.

Δυστυχώς για έναν Άραβα δημιουργό υπάρχουν δύο επιλογές: είτε να βασιστεί σε δημόσιες επιχορηγήσεις είτε σε ξένους παραγωγούς. Σε ορισμένες περιπτώσεις σκηνοθέτες έχουν εργαστεί με artisanal τρόπο, δηλαδή τα καθήκοντά τους δεν περιορίζονταν μόνο στη σκηνοθεσία, αλλά επεκτείνονταν και στη γραφή σεναρίου, στο μοντάζ, ακόμα και στην υποκριτική λόγω των περιορισμένων πόρων.

Τέλος οι συμπαραγωγές με ευρωπαϊκές χώρες είναι περισσότερο διαδεδομένες απ’ ότι οι συμπαραγωγές μεταξύ αραβικών κρατών.

Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια η σπίθα του αραβικού κινηματογράφου έχει ξαναφουντώσει. Το 2014 η ταινία «Theeb» του Ιορδανού Naji Abu Nowar ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, και ταινίες όπως οι “Paradise Now”, «Omar», «Where Do We Go Now” και “Wadjda”, καθώς και ντοκιμαντέρ όπως το «The Return to Homs» και το «Silvered Water, Syria Self-Portrait» έχουν βραβευτεί με βραβεία απ’ όλο τον κόσμο και έχουν λάβει διθυραμβικές κριτικές.

Η Ελληνοτουρκική Ορχήστρα Νέων / Greek – Turkish Youth Orchestra (GTYO) σε μία μοναδική συναυλία στο Φρούριο της Φορτέτσας στο Ρέθυμνο

0
Συμπληρώνοντας φέτος τα 10 χρόνια λειτουργίας της, η Ελληνοτουρκική Ορχήστρα Νέων – Greek – Turkish Youth Orchestra (GTYO) έδωσε 5 συναυλίες (01/09 – 08/09) σε Ρόδο, Κρήτη, Αθήνα και Ελευσίνα.

Εμείς παρακολουθήσαμε τη συναυλία της στο Φρούριο της Φορτέτσας στο Ρέθυμνο και σας καταθέτουμε τις εντυπώσεις μας.

Μία μέρα πριν την πανσέληνο του Σεπτεμβρίου το φεγγάρι σχεδόν ολόγιομο, ο ειδυλλιακός χώρος της Φορτέτζας ψηλά στον λόφο -όπου δόθηκε η συναυλία – και η φθινοπωρινή νυχτερινή δροσιά αποτέλεσαν τον περιβάλλοντα χώρο της Ορχήστρας. Η είσοδος ήταν ελεύθερη για όλους και το κοινό απαρτίζονταν από όλες τις ηλικίες ντόπιων, αλλά και ξένων επισκεπτών.

Δουνκέρκη (Dunkirk), Christopher Nolan ~ 2017

0
Δουνκέρκη…  μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση του ιστορικού γεγονότος από τον Christopher Nolan. Την είδαμε και σας μεταφέρουμε τη γνώμη μας και τις παρατηρήσεις μας.

Μία δραματική ταινία που διαπραγματεύεται ένα μέρος των γεγονότων που διαδραματίστηκαν κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στη Δουνκέρκη το 1940.

Η Όψη της Σιωπής (The Look of Silence), Joshua Oppenheimer ~ 2014

0
Ο Οπενχάιμερ για μια ακόμη φορά μεγαλουργεί με το παρόν ντοκιμαντέρ – συνέχεια του The Act of Killing (2012) που είχα αναλύσει πριν λίγο καιρό εδώ.

Το ντοκιμαντέρ είναι γυρισμένο σε ένα χωριό της Ινδονησίας όπου το 1965 χιλιάδες αθώοι άνθρωποι εκτελέστηκαν από παραστρατιωτικούς της περιοχής με την κατηγορία ότι ήταν κομμουνιστές προκειμένου να εγκαθιδρυθεί η στρατιωτική δικτατορία του Σουχάρτο.

Κεντρικό πρόσωπο του ντοκιμαντέρ είναι ο Άντι Ρουκούν, του οποίου ο αδελφός, Ράμλι, ήταν ένα από τα θύματα αυτών των εκτελέσεων. Έναν αδελφό τον οποίον δε γνώρισε ποτέ, καθώς γεννήθηκε δύο χρόνια μετά τον θάνατο του, αλλά συναισθάνεται το πένθος και την οργή που κουβαλάει η μητέρα του όλα αυτά τα χρόνια.

The Cow (Gaav), Dariush Mehrjui ~ 1969

0

Το The Cow αποτελεί ορόσημο για τον ιρανικό κινηματογράφο, καθώς ήταν η πρώτη ιρανική ταινία που τράβηξε την προσοχή της Δύσης και άνοιξε το δρόμο για το Iranian New Wave.

Βασισμένη στη διάσημη νουβέλα του Gholam-Hossein Saidi “Bayal’s Mourners” παρουσιάζει μια μη ευνοική εικόνα της ζωής της ιρανικής επαρχίας. Η ταινία λογοκρίθηκε έντονα από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τεχνών, που ειρωνικά είχε αναλάβει την παραγωγή της ταινίας και απαιτήθηκε να γίνουν σημαντικές αλλαγές προτού διανεμηθεί.

The Invisible Guest (Contratiempo), Oriol Paulo ~ 2016

0

Ένα νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις και τα φαινόμενα πολλές φορές απατούν. Μη θεωρήσετε τίποτα δεδομένο και διατηρήστε μια πιο open mind στάση αν θέλετε να μείνετε αλώβητοι μετά τα 100 λεπτά προβολής του Αόρατου Επισκέπτη.

Η ταινία ξεκινάει σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου, όπου ένας νεαρός, ανερχόμενος επιχειρηματίας, ο Adrian Dora (Mario Casas) ξυπνάει τραυματισμένος και αντικρίζει το πτώμα της ερωμένης του Laura Vidal (Barbara Lennie).

Η Ιστορία της Μόδας μέσα από τη Μεγάλη Οθόνη από τα ’20s έως τα θρυλικά ’90s, της Χαράς Μαυρογιώργη

0

“Fashion is not something that exists in dresses only. Fashion is in the sky, in the street.
Fashion has to do with ideas, the way we live, what is happening».

Η Coco περιέγραψε με τον πιο σωστό τρόπο τι είναι στην πραγματικότητα η μόδα.

Η Ιστορία της Μόδας μέσα από τη Μεγάλη Οθόνη από τα '20s έως τα '90s. Από την Coco Chanel ως τον Andy Warhol και τη βασίλισσα της Ποπ! της Χ. Μαυρογιώργη. ιστορία της μόδας

Ο τρόπος που ντυνόμαστε αντανακλά τον χαρακτήρα και τον τρόπο σκέψης μας, είναι μια μορφή γλώσσας του σώματος.

Η μόδα «κατέγραφε» πάντα τις ιστορικές και κοινωνικές εξελίξεις των δεκαετιών και γινόταν μάρτυρας όλων των θεμελιωδών αλλαγών που συνέβαιναν στην ανθρωπότητα. Από την επανάσταση του jean ως συμβόλου στήριξης της εργατικής τάξης μέχρι την προκλητική – για τα δεδομένα της εποχής – αγάπη της Coco Chanel για άνεση και πρακτικότητα, η μόδα κάποτε «έκανε θόρυβο» για όλους τους σωστούς λόγους. Γιατί είχε κάτι να πει.