Με αφορμή την Έκθεση Ζωγραφικής:  Reflections on a fragment of memory, Colorado and Santa Fe landscapes, Part I του Ιωάννη Καραλιά που λαμβάνει χώρα στην Εστία Νέας Σμύρνης από τις 10 Νοεμβρίου και για λίγες ακόμη ημέρες, θέλησα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες δικές μου σκέψεις.

Όταν ρισκάρεις δεν ξέρεις όχι μόνο τι θα γίνει τώρα, αλλά ούτε σε λίγο ούτε αργότερα. Μπορεί να παίζεις με τις πιθανότητες, όμως, σου είναι παντελώς άγνωστο το ποια ακριβώς θα είναι η κατάληξη.

Στη δική μου περίπτωση, ο πανικός του «το παιδί αφήνει τη Νομική για τον Πολιτισμό – Μα τη καταστροφή!», κάποια στιγμή κόπασε – ή για να είμαι πιο ακριβής έπαψε να με αφορά – και εγώ επιτέλους συνειδητοποίησα ότι κάνω όχι μόνο κάτι που μου αρέσει, αλλά κάτι που με ικανοποιεί, που μου δίνει κάθε μέρα και με ανεβάζει ένα σκαλί υψηλότερα. Ασχολούμε επιτέλους με τον Πολιτισμό σε καθημερινή και «επίσημη» βάση.

Και κάπως έτσι έφτασα να προλογώ την έκθεση του Ιωάννη Καραλιά Reflections on a fragment of memory.

Μία σειρά χρωμάτων, θα πω εγώ και όχι εικόνων, μία σειρά συναισθημάτων, μία σειρά ποιημάτων που σε κάνουν να φαντάζεσαι, να νοσταλγείς μα πάνω απ’ όλα να ονειρεύεσαι.

Τα εγκαίνια της Έκθεσης έγιναν την Πέμπτη 10/11 στην Εστία Νέας Σμύρνης. Η ατμόσφαιρα οικεία, φιλική, τα έργα του καλλιτέχνη μετέτρεψαν τον χώρο σε ουρανό, γη και θάλασσα.

 

Ο θεματικός άξονας της έκθεσης είναι η φύση και τα ηλιοβασιλέματα που έχει αποτυπώσει ο καλλιτέχνης στην μνήμη του από τα ταξίδια του στο Κολοράντο και στη Σάντα Φε των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Χαρακτηριστικά παραθέτω το κείμενο που έγραψα όταν πρωτοείδα τη συγκεκριμένη σειρά έργων του κου Καραλιά, πριν ακόμη από το στήσιμο της Έκθεσης. Ένα κείμενο που είχα τη χαρά και την τιμή να δω ως εισαγωγή στο λεύκωμα της Έκθεσης – το οποίο αξίζει να αποκτήσετε και μπορείτε να βρείτε στο πωλητήριο του Contemporary Space Athens, Μητροπόλεως 74.

*

Και γυρνώντας πίσω τώρα κοιτάς απ’ την αρχή

Τα χρόνια της ψευδαίσθησης που ‘ταν ωραία.

Βλέπεις τα χρόνια που έρχονται και ονειροπολείς.

Βλέπεις τον εαυτό σου δίπλα να κοιμάται

Και σπώντας ένα χαμόγελο, χάνεσαι.

Ονειροπολείς, Ιωάννης Καραλιάς, Ποιητική Συλλογή Tα Μαζώματα

Έργα ποιητικά, έργα με κινητικότητα, έργα με φωνή. Άλλα κραυγάζουν και άλλα ψιθυρίζουν την αγάπη, τον έρωτα, την ειρήνη, την τρυφερότητα, μα όλα την αιωνιότητα. Αυτό καταφέρνει μέσα από τη σειρά  Reflections on a fragment of memory, Colorado and Santa Fe landscapes, Part I ο Ι. Καραλιάς, να «ξεχειλώσει» τον χρόνο, να τον νικήσει, να δώσει στο ανθρώπινο το στίγμα του απείρου.

Η ματιά σε επαφή με την καρδιά ταξιδεύει τον νου σε μέρη ονειρικά. Μέσα στα έργα του Ι.Καραλιά ο παρατηρητής βρίσκει το μέρος εκείνο που επιφέρει την γαλήνη στην ψυχή και μεταφέρεται αυτομάτως εκεί. Μία ωδή στον διαλογισμό, την απόλυτη επαφή σώματος και πνεύματος.

Οι θερμές πινελιές σε αποχρώσεις πορτοκαλί, κίτρινου, ροζ και κόκκινου προσδίδουν οικειότητα, πάθος, μα συνάμα και μια τρυφερότητα που αγγίζει τη μητρική φροντίδα, ενώ μπλέκονται περίτεχνα με το πνευματικό μοβ και εισχωρούν στα βαθύτερα πηγάδια του υποσυνείδητου που το μπλε φέρνει στην επιφάνεια.

Reflections on a fragment of memory, Colorado and Santa Fe landscapes

Ένα υπερεγώ που μάχεται να αναδυθεί.

Η φύση, η επαφή με τη γη, τη θάλασσα και τον ουρανό, είναι εκεί και δίνει στο «μάτι» την δυνατότητα να θαυμάσει παραδεισένια ειδυλλιακά τοπία ξορκίζοντας την γκρίζα καθημερινότητα. Ο θεατής νιώθει να περπατά ξυπόλητος, νοσταλγώντας τα χρόνια της αθωότητας, και μες τη γύμνια του αισθάνεται διόλου ευάλωτος, μα άτρωτος, φλεγόμενος κι αθάνατος.

Η ίδια φλόγα παγιδευμένη ψάχνει διέξοδο στα «Μαζώματα» του Ι. Καραλιά. Ο άνθρωπος αναζητά τον σύντροφο, τον αδερφό, τον Άλλον, ένα σταθερό σημείο να αποθέσει όνειρα κι ελπίδες. Τα συναισθήματα μέσα από τις λέξεις γίνονται πίνακες ζωγραφικής, τα χρώματα και τα είδωλα γίνονται λέξεις και γράφουν ιστορίες…

Θα έλεγα λιτά πως ο Ιωάννης Καραλιάς βρήκε τον τρόπο να κάνει τη ζωγραφική ποίηση και το αντίστροφο, βοηθώντας το άτομο να αγγίξει για μια στιγμή την απεραντοσύνη του Σύμπαντος.

Όπως είχε αναφέρει και ο ίδιος σε παλαιότερη κουβέντα μας «Εμείς βγάλαμε το χρώμα από τη ζωή μας, είναι καθήκον μας να το επαναφέρουμε». Ο ίδιος φαίνεται πως το έχει καταφέρει.

Ε.Σ

*

Η Έκθεση θα διακρέσει έως τις 30 Νοεμβρίου 2016 στην Εστία Νέας Σμύρνης, Κων/νου Παλαιολόγου 1, Πλατεία Χρυσοστόμου Σμύρνης. Ο χώρος είναι ανοιχτός για το κοινό Δευτέρα έως Παρασκευή 10.00- 20.00. 


Βρείτε τον καλλιτέχη στο Facebook: Ioannis Karalias Paintings

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here