Τι κοινό έχουν το σούσι, το διάστημα, οι γήινοι, ένα λούτρινο αρκουδάκι, ένα σουτιέν και ένα αβγό;

Μα φυσικά τον Jeronimo! Ο Τζερόνιμο Μένσουες Καλτσώνης απόγονος του Νιρβάνιο Μπέκερ Καλτσώνη Αντεμαγιόρ και της Σαγιόλα Παππά Νταρντάνε Μένσουες, μαζί με την παρέα του θα σε κάνει να πέσεις από την καρέκλα σου από τα γέλια. Και ενώ θα κλαις γελώντας θα εύχεσαι να μην τελειώσει πότε αυτό το διαστημικό αριστούργημα.

Ποιος σκότωσε το Διαγαλαξιακό Αυτοκράτορα;
Τι συμβαίνει όταν μπεις σε μια μαύρη τρύπα;
Τι απέγιναν οι Γήινοι;
Πως είναι η κρίση μέσης ηλικίας στο διάστημα;
Πώς τεκνοποιούν οι Σούσι;
Θα καταφέρει ο Τζέρόνιμο Μένσουες Καλτσώνης να φτιάξει ένα τσαρδί στον Άρη;

Ο πρωταγωσιστής μας, ο Jeronimo Καλτσώνης, παρουσιάζεται ως ένας αδυσώπητος κυνηγός κεφαλών. Η τωρινή αποστολή του; Να βρει ποιος σκότωσε τον Διαγαλαξιακό Αυτοκράτορα. Έλα, όμως, που δεν είναι ο μόνος που ψάχνει για τον δολοφόνο…

Jeronimo Space: το κυνήγι των Σούσι: ή αλλιώς πώς να καταπολεμήσεις την ανία σε διαστημικό περιβάλλον, κριτική της Ελίζας Σουφλή.

Τελικά πόσο κοντά του είναι ο δολοφόνος; Σίγουρα ο τελευταίος που θα πάρει χαμπάρι ποιος σκότωσε τον Αυτοκράτορα είναι ο Καλτσώνης. Κάτι που δε μας απασχολεί ιδιαίτερα, γιατί μάλλον είναι ο πιο συμπαθής, αστείος, εκφραστικός, ευαίσθητος και συνάμα σκληροπυρηνικός, διαστημάνθρωπος ΕΒΕΡ.

Στην προσπάθεία του αυτή άλλοι τον βοηθούν και άλλοι τον σαμποτάρουν. Μαζί του συναντάμε τη Νίντζα ιέρεια Έικο, την επίσης κυνηγό κεφαλών – διαγαλαξιακή αμαζόνα – Λούνα Νέμπουλα ή αλλιώς Μαύρη Τρύπα, τον λιμενικό υπασπιστή 120, τον Ιεράρχη Ντουράν, τον αστυνόμο Μπάζο, τη σαλανδριανή Ομπίσια με τα τρία στήθη, μια Σερβιτόρα – ανδροϊδές

Η υπόθεση λίγο πολύ γνωστή, διαγαλαξιακές μάχες, ένας παράνομος κεραυνοβόλος έρωτας, ένας παλιός έρωτας, τα παιχνίδια της μνήμης και ένα διαστημικό κυνηγητό. Όλο το νόημα, όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση έγκειται στις ατάκες, τις ερμηνείες των ηθοποιών, τα σκηνικά – που δεν υπάρχουν, τα ηχητικά εφέ – χωρίς ηχεία, και τους φωτισμούς από τη Ζωή Μολυβδά – Φαμέλη.

Οι Γιώργος Αγγελόπουλος, Ναταλία Δήμου, Ζήσης Ρούμπος και Σωσώ Χατζημανώλη δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό σε ένα από τα ευφυέστερα και πιο ευφάνταστα κείμενα που έχουν γραφεί για μία ιστορία scifi. 

Το κείμενο υπογράφει ο Ζήσης Ρούμπος και τη σκηνοθεσία ο Γιώργος Αγγελόπουλος. Μάλλον το γενικότερο σχόλιο που έχει να κάνει κανείς για τη συγκεκριμένη παράσταση είναι η εκπληκτική χημεία μεταξύ των ηθοποιών, σεναρίου και σκηνοθεσίας. Ένα πραγματικά μοναδικό κράμα φαντασίας, χιούμορ, ευρηματικότητας, συνεργασίας και μελέτης. Μία sci-fi κωμωδία στο θέατρο αναμφίβολα αποτελεί μεγάλο ρίσκο. Ωστόσο, πρόκειται για ένα πέρα για πέρα κερδισμένο ρίσκο.

Η απουσία των σκηνικών όχι μόνο δε γίνεται αισθητή, αλλά τεικά κρίνεται απαραίτητη για την εξέλιξη της υπόθεσης. Πώς θα μπορούσε άραγε να προβάλει κανείς ένα διαστημόπλοιο επί σκηνής; Δυο σώματα για κάθισμα, δύο χέρια για κάσκα, μικρόφωνο και ακουστικά… Όταν οι ίδιοι οι ηθοποιοί γίνονται τα σκηνικά και τα ηχητικά εφέ, συνειδητοποιείς – αφού φυσικά έχεις ξεκαρδιστεί στα γέλια – πόσο δουλεμένη είναι η παράσταση. Ο συχρονισμός και η επικοινωνία των πρωταγωνιστών αποκαλύπτει τη μαγεία της συνεργασίας. Με έντονα τα στοιχεία σωματικού θεάτρου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί παράσταση – performance επιστημονικής φαντασίας.

Το πιο εύστοχο σχόλιο που ακούστηκε μετά το τέλος της παράστασης ήταν το «Θα ήθελα να την ξε-δω, για να μπορέσω να την ξανά δω πρώτη φορά».

Και από εμάς ένα μην τη χάσετε!

Ο Jeronimo Space & η Ελληνική Διαστημική Υπηρεσία σας περιμένει στο Άβατον, και σας υπόσχεται – κι εμείς το ίδιο – ότι θα βγείτε από την αίθουσα χαμογελώντας – αν όχι χαζογελώντας.

Γ Κύκνου, πλανήτης Ω34, έτος 0

Ο Νιρβάνιο Μπέκερ Καλτσώνης Ανταμαγιόρ είναι ασυρματιστής στη βάση των Γήινων στον Ω34. Τα νέα που λαμβάνει εκείνο το πρωί είναι συντριπτικά. Η Γη καταστράφηκε από τους Αβραξουριανούς. Είναι το τέλος. Ο Νιρβάνιο σηκώνεται όρθιος. Κοιτάζει έξω από τα παράθυρα της βάσης το έρημο τοπίο ενώ λαδώνει το βύσμα που έχει στη βάση του κεφαλιού του. «Ίσως έπρεπε να καταστραφεί η Γη» σκέφτεται. «Το είχαμε παραχέσει.» Βγάζει από την τσέπη του μια μικρή φωτογραφία του αρχαιότερου γνωτού προγόνου του, του Αργύρη Καλτσώνη. Πλέον δεν έχει παρελθόν και μέλλον. Είναι ο τελευταίος γήινος στο Σύμπαν. Ή έτσι νομίζει.

 


Ταυτότητα της Παράστασης

 

Κείμενο: Ζήσης Ρούμπος

Σκηνοθεσία: Γιώργος Αγγελόπουλος

Φωτισμοί/ Κοστούμια: Ζωή Μολυβδά – Φαμέλη

Ηθοποιοί:

Γιώργος Αγγελόπουλος

Ναταλία Δήμου

Ζήσης Ρούμπος

Σωσώ Χατζημανώλη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here