A Girl Walks Home Alone at Night, Ana Lily Amirpour ~ 2014

Πλάνα άκρως καλλιτεχνικά και σαγηνευτικά, τυλιγμένα με μια καταθλιπτική και σκοτεινή ατμόσφαιρα

185
Η πρώτη ιρανική βαμπίρ ταινία είναι γεγονός! Το ντεμπούτο της ‘Ανα-Λίλι Άμιρπουρ είναι πέρα για πέρα ένα τολμηρό εγχείρημα συνδυάζοντας στοιχεία από το Iranian New Wave, το Spaghetti Western και τις ταινίες τρόμου. Γυρισμένη σε ασπρόμαυρο φόντο και με διαλόγους στην περσική γλώσσα μια τέτοια ταινία σίγουρα ιντριγκάρει το σινεφίλ κοινό.

Η ιστορία εκτυλίσσεται στην απόκοσμη ιρανική πόλη Bad City, η οποία στην πραγματικότητα είναι μια βιομηχανική πόλη στη δυτική Καλιφόρνια, με πρωταγωνίστρια ένα μοναχικό αιμοδιψές βαμπίρ (Sheila Vand). Ένα βαμπίρ που κυκλοφορεί με το μαύρο τσαντόρ της (είναι ένα είδος κάπας που φοράνε οι γυναίκες στο Ιράν) και στον ελεύθερο της χρόνο απολαμβάνει να ακούει μουσική στο δωμάτιο της και να περιπλανιέται τα βράδια στους έρημους δρόμους της πόλης για να παρακολουθεί τις ζωές των πιο δύσμοιρων και ανήθικων ψυχών.

Οι καλύτεροι φίλοι αυτού του μυστηριώδους θηλυκού βαμπίρ είναι η μουσική και οι πολυάριθμες αφίσες καλλιτεχνών που κοσμούν τους τοίχους του δωματίου της.

Η Bad City, η οποία φιλοξενεί ναρκομανείς, ιερόδουλες, άστεγους και εμπόρους ναρκωτικών είναι εγκλωβισμένη μέσα στον ζόφο και τον αμοραλισμό πρόστυχων ψυχών που αποσκοπούν μονάχα στο να ικανοποιούν τα ζωώδη ένστικτα τους.

Σε αυτό το σκοτεινό τοπίο ο Αράς (Arash Marandi), ένας συμπαθής νεαρός, δουλεύει σε μια βίλα ως κηπουρός προκειμένου να βοηθήσει οικονομικά τον τοξικομανή πατέρα του. Ένα βράδυ θα ανταμώσει το βαμπίρ και από εκείνη την στιγμή ένας αλλόκοτα όμορφος έρωτας θα ανθίσει.

Σε συνέντευξή της η Άμιρπουρ χαρακτηρίζει την ταινία της φεμινιστική, πράγμα που ο θεατής το αντιλαμβάνεται κατά τη διάρκεια της ταινίας. Το τσαντόρ με το οποίο κυκλοφορεί η ηρωίδα στους δρόμους, καθώς και η πόρνη την οποία συναντάει τυχαία, συμβολίζουν τη μειονεκτική θέση της γυναίκας σε μια κοινωνία που αντιλαμβάνεται τις γυναίκες είτε ως αόρατες είτε ως ακόλαστα θήλεα. Το βαμπίρ παίρνει εκδίκηση για το γυναικείο φύλο πίνοντας το αίμα αντρών που απαξιούν και κακομεταχειρίζονται γυναίκες.

Τα πλάνα είναι άκρως καλλιτεχνικά και σαγηνευτικά, τυλιγμένα με μια καταθλιπτική και σκοτεινή ατμόσφαιρα μεταδίδοντας με ευστοχία το πεσιμιστικό κλίμα του φιλμ.

Εκεί που θεωρώ ότι χάνει η ταινία είναι στο σενάριο αφού η σκηνοθέτις έχει δώσει έμφαση στην οπτική διάσταση της ταινίας παραμελώντας να δώσει μια σφιχτή ροή γεγονότων και αξιομνημόνευτες ανατροπές στην πλοκή. Το δε φινάλε δεν είναι κάτι το αξιοσημείωτο.

Στα συν είναι τα μουσικά κομμάτια που σφυχταγκαλιάζουν τα πλάνα της ταινίας. Άλλοτε η ντίσκο μουσική και άλλοτε τα ιρανικά alternative rock κομμάτια αποσκοπούν στο να βυθίσουν τον θεατή σε έναν σκοτεινό βαμπιρικό κόσμο!

A Girl Walks Home Alone at Night, Ana Lily Amirpour ~ 2014. Κριτική της ταινίας από την Παρασκευή Ελ Μαγκούτ. Πλάνα άκρως καλλιτεχνικά και σαγηνευτικά, τυλιγμένα με μια καταθλιπτική και σκοτεινή ατμόσφαιρα. a girl walks home alone at night κριτική

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here