Αν ισχύει ότι η Αθήνα είναι μία πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, άλλο τόσο αποδεικνύει καθημερινά ότι είναι ανήσυχη και ψάχνεται μανιωδώς για νέες προκλήσεις.

Όσοι βρέθηκαν στο Six d.o.g.s την προηγούμενη Κυριακή, έγιναν μάρτυρες μιας φιλόδοξης προσπάθειας με πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Το πρώτο Athens Dream Pop Festival έλαβε χώρα και άφησε άριστες εντυπώσεις.

Δύο νεανικά σχήματα με εξαιρετική σκηνική παρουσία χάρισαν σε ένα ενθουσιώδες κοινό ένα υπέροχο live, κάνοντας όλους μας να χορέψουμε, να τραγουδήσουμε και να ονειρευτούμε μαζί τους.

Πρώτoi ανέβηκαν στη σκηνή οι Foam (Διονύσης Μόρφης και Μαρία Σαχπασίδη), ένα ντουέτο από την Αθήνα με indie, downtempo και dream pop επιρροές που έπαιξαν κομμάτια από τον πρώτο τους δίσκο μαζί με τις remixed version τους.

Ανήσυχα πνεύματα με καλλιτεχνικές ευαισθησίες όρισαν τη δική τους αισθητική πάνω στην dream pop κουλτούρα, βγάζοντας εξαιρετική χημεία και αφήνοντας ελπιδοφόρα μηνύματα για τη μουσική τους εξέλιξη.

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΟΣΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΞΑΠΤΟΥΝ ΤΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Αφού ακολούθησε ένα ολιγόλεπτο διάλειμμα έφτασε η σειρά των Hume Assine. Το σχήμα του Βαγγέλη Ορφανίδη (aka Hume Assine) με τον Αλέξιο Αντωνόπουλο και τη Δωρίδα Χιώτη, παρουσίασε ένα πληρέστατο πρόγραμμα με κομμάτια από την προσωπική τους δισκοθήκη, αλλά και μερικές πολύ ανατρεπτικές διασκευές (από Animals μέχρι Τσαλιγοπούλου).

μουσικοι ταξιδιωτεσ που απολαμβανουν τη διαδρομη χωρις να βιαζονται να καταληξουν στον προορισμο τους

Μαζί τους, μια πολύ καλή φίλη τους, η Βαλάντω Τρύφωνος, που ανέβηκε στη σκηνή και ερμήνευσε με τον δικό της μοναδικό τρόπο ένα από τα τραγούδια.

Στα πλήκτρα ο ιθύνων νους της μπάντας Hume Assine, στα ντραμς ο εκρηκτικός Αλέξιος Αντωνόπουλος και στα φωνητικά η αισθαντική παρουσία της Δωρίδας Χιώτη, καθήλωσαν τους θαμώνες του Six d.o.g.s και εισέπραξαν το πιο δυνατό τους χειροκρότημα.

Όπως και να ‘χει έχουμε να συζητάμε για ένα πολύ δυνατό live με δύο πολύ καλές μπάντες, που διαθέτουν και στυλ και φαντασία ώστε να εξελίξουν την pop κουλτούρα της εγχώριας μουσικής σκηνής.

dream on!

Οι άνθρωποι δεν έχουν ταμπέλες. Είναι αυτό που γουστάρουν περισσότερο. Μετά από 15 χρόνια στον χώρο της μηχανολογίας βρίσκομαι εγκλωβισμένος στο απέραντο σύμπαν των τεχνών. Λογοτεχνία, μουσική, κινηματογράφος, θέατρο και προσφάτως σπουδαστής φωτογραφίας. Τρελαίνομαι για film noir, συναυλίες, κάμπινγκ με καλή παρέα και τρέξιμο στη φύση. Σε έναν ιδανικό κόσμο θα με απήγαγαν οι εξωγήινοι, θα συναντούσα τον Elvis και θα έγραφα την αυτοβιογραφία του. Dream as if you'll live for ever, live as if you'll die tomorrow.

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here