«Κάποιος προσπάθησε να με πείσει ότι τα CDs είναι καλύτερα από το βινύλιο, γιατί δεν έχουν καθόλου επιφανειακό θόρυβο.Του είπα, άκου φίλε, η ζωή έχει επιφανειακό θόρυβο, όχι η μουσική. Και μουσική είναι το βινύλιο». 

 John Peel (Άγγλος ραδιοφωνικός παραγωγός)

Το «μικρόβιο» του βινυλίου εξαπλώνεται σαν επιδημία. και όσοι το έχουν φροντίζουν να το μεταδίδουν χωρίς ενοχές και αναστολές. Τα τελευταία χρόνια η λατρεία για το βινύλιο αναθερμάνθηκε αισθητά, αν και εδώ που τα λέμε, ποτέ δεν ξεθώριασε από τους φανατικούς του είδους.

‘Οταν τον Ιούνιο του 1948 η Columbia Records ακούμπησε τη βελόνα ενός γραμμόφωνου στον πρώτο δίσκο βινυλίου σηματοδότησε μια επανάσταση στους κόλπους της μουσικής βιομηχανίας. Από τότε το βινύλιο απέκτησε φανατικό κοινό που φρόντισε να το εδραιώσει στην κορυφή των μουσικών προτιμήσεων.

Αυτοί. λοιπόν, οι εραστές μιας νοσταλγικής μουσικής κουλτούρας έδωσαν ραντεβού το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε στην Τεχνόπολη του δήμου Αθηναίων για να τιμήσουν το Vinyl Market, το μεγάλο μουσικό γεγονός της πόλης αφιερωμένο στο βινύλιο.

Η αθρόα προσέλευση, ειδικά την πρώτη μέρα, σαφώς και ικανοποίησε όχι μόνο τους διοργανωτές, αλλά και τους επισκέπτες που, κατά διαστήματα, γέμισαν ασφυκτικά την αίθουσα. Όρεξη να ‘χες να χαζεύεις… Και φυσικά πολλές ευκαιρίες για ποιοτικές αγορές.

Από παλιά κλασικά άλμπουμ μέχρι νέες, ανανεωμένες συλλογές. Πολλά μουσικά θέματα, όπως αφίσες, cd, μουσικά βιβλία, αναλώσιμα, καθώς και καλαίσθητες χειροποίητες κατασκευές.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης γνωστοί DJ’s φρόντιζαν για τις καλύτερες μουσικές επιλογές που έφταναν στα αυτιά των επισκεπτών.

Το σαββατοκύριακο αυτό είχε έντονο άρωμα βινυλίου, σε ένα μουσικό γεγονός που τείνει να γίνει θεσμός, αφού έχει φανατικό κοινό να το υποστηρίζει με πάθος.

Όταν την επόμενη φορά ακούσετε για κάποια εκδήλωση αφιερωμένη στο βινύλιο μη διστάσετε να την επισκεφθείτε, γιατί θα αποζημιωθείτε, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Διαφορετικά περιμένετε μέχρι το επόμενο Vinyl Market για να «σκρατσάρετε» με την καλή, αυθεντική μουσική.

Οι άνθρωποι δεν έχουν ταμπέλες. Είναι αυτό που γουστάρουν περισσότερο. Μετά από 15 χρόνια στον χώρο της μηχανολογίας βρίσκομαι εγκλωβισμένος στο απέραντο σύμπαν των τεχνών. Λογοτεχνία, μουσική, κινηματογράφος, θέατρο και προσφάτως σπουδαστής φωτογραφίας. Τρελαίνομαι για film noir, συναυλίες, κάμπινγκ με καλή παρέα και τρέξιμο στη φύση. Σε έναν ιδανικό κόσμο θα με απήγαγαν οι εξωγήινοι, θα συναντούσα τον Elvis και θα έγραφα την αυτοβιογραφία του. Dream as if you'll live for ever, live as if you'll die tomorrow.

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here