«‘Όλοι κρύβουμε έναν RobinHood μέσα μας και ο Robin υπήρξε – αν υπήρξε ποτέ – αλληλέγγυος.»: Η Πόπη Αναστούλη στο ART.harbour λίγο πριν το τέλος της έκθεσής της KnottingRobinHood

"Μετά τη Μόδα το μέλλον ανήκει σε εκείνους που μπορούν να απέχουν από τον ευτελή πολιτισμό της μίας χρήσης, δηλαδή της «γρήγορης μόδας»." Π.Α.

273
Μοιραστείτε

Είναι Θεσσαλονικιά – άρα αδυναμία μας – είναι πανέμορφη, ένας υπέροχος άνθρωπος και φυσικά ταλαντούχα, προικισμένη. Είναι η Πόπη Αναστούλη, για μένα μια πραγματική καλλιτέχνις.

Έχει καθιερωθεί στον χώρο της Μόδας, έχοντας στο βιογραφικό της σημαντικές συνεργασίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τη γνώρισα ένα απόγευμα, την περίοδο που εργαζόμουν στον ΙΑΝΟ και φιλοξενούσαμε εκδήλωσή της.

Από την πρώτη στιγμή «αναγνωρίσαμε» η μία την άλλη. Ξέραμε ότι θα ξαναβρεθούμε ως συνοδοιπόροι και ως συνεργάτες. Κάτω από την προστατευτική κάπα της Πόπης θα είσαι πάντα ασφαλής… Let’s talk about KnottingRobinHood!

Τι είναι το KnottingRobinHood;

To “KnottingRobinHood” είναι η προσωπική μου έκθεση με δημιουργίες που είναι υλοποιημένες μόνο με τα χέρια, δίχως ηλεκτρισμό ή συσκευές. Συνδέουν τη μαγική κρυψώνα του δάσους με το πιο δημοφιλές ένδυμα που συναντούμε εκεί, την κάπα.

Παράλληλα, χαρακτήρες σαν τον Robin, με ρομαντικά οράματα και μαχητική διάθεση για ηθική ανάταση, είναι πραγματικά έμπνευση για εμένα στους καιρούς που ζούμε, όπου οι περισσότεροι που μας κυβερνούν οραματίζονται μόνο προσωπικά οφέλη και είναι στείροι από οράματα.

Χρεαζόμουνα τον Robin μου λοιπόν, εκεί… μέσα στην αγνότητα του δάσους, την αγνότητα που μου λείπει σήμερα, και έτσι θέλησα να τον ντύσω… Να του φορέσω την κάπα του, τη φαρέτρα και τα βέλη του, να τον βάλω στο δάσος με τους ήχους της φύσης, να του φέρω δίπλα του Άλλους Ανθρώπους και όλοι μαζί, να ριζώσουμε στα δέντρα τα όνειρα μας.

Πώς ξεκίνησε η ιδέα και πώς έφτασες μέχρι το στάδιο της υλοποίησής της;

Η ιδέα ξεκίνησε στη Σαμοθράκη… Εκεί, στο νησί των Μεγάλων Θεών, με τα αρχαία δέντρα ‘μακκί’, τους κέδρους, τα ρείκια τους αείφυλλους θάμνους. Τότε αισθάνθηκα ότι το θέαμα και οι ήχοι με ξεπερνούσαν, καθώς περπατούσα η θερμοκρασία άλλαζε περνώντας από το φως στη σκιά και έριξα πάνω μου ένα κομμάτι ύφασμα. Αυτή ήταν και η πρώτη μου κάπα.

Εκεί έγινε το πρώτο κλικ και μετά άρχισα να προσεγγίζω σχεδιαστικά την κάπα, αναζητώντας έναν τρόπο για την υλοποίησή της που θα μπορούσε να φτιαχτεί εκεί, επί τόπου, στο μεσογειακό το δάσος… Μακριά από σύγχρονα εργαστήρια και μηχανήματα. Έτσι έφτασα στο “Knotting”  του RobinHood.

 

Τι συμβολίζει η κάπα και γιατί επέλεξες αυτό το «σύμβολο»;
Η κάπα είναι από τα αρχαιότερα ενδύματα και συναντούμε παραλλαγές της σε πολλούς πολιτισμούς. Η δομή της είναι τόσο απλή και παρόλα αυτά εξυπηρετεί σε τόσες πολλές περιστάσεις. Από προστασία για το κρύο, τον ήλιο, τη βροχή έως το σβήσιμο μιας φωτιάς. Όσοι περνούν ώρες στο δάσος ή την ύπαιθρο είναι αχώριστοι από την κάπα τους. Ακόμα και όταν τη βγάλουν, τη στρώνουν χάμω για να ξαποστάσουν και άλλες φορές για να αποκοιμηθούν και να ονειρευτούν.

Ποιους αφορά η Έκθεση KnottingRobinHood;

Πέραν από όσους έχουν ενδιαφέρον για το εικαστικό ένδυμα, αφορά ανθρώπους που αναζητούν μοναδικότητα και διαφορετικότητα στον τρόπο που εκφράζονται μέσα από τις επιλογές τους στην ένδυση, καθώς και σε όσους έχουν ευαισθησίες σε σχέση με τις βιώσιμες τεχνικές στον χώρο της μόδας.

Πώς δούλεψες για το KnottingRobinHood χωρίς καθόλου «μηχανήματα ή εργαλεία»;

Με την τεχνική TISPOPIS, όπου με όραμα τη δική μου συμμετοχή στο κομμάτι της βιωσιμότητας στον χώρο της μόδας, ανέπτυξα έναν τρόπο να δομώ και να δημιουργώ ενδύματα με πολύ ανθρώπινες διαδικασίες και αξιοσημείωτα χαμηλό αποτύπωμα άνθρακα.

Τι είναι το DIY;

Το DIY (DoitYourself), φτιαξ’ το μόνος σου, δηλαδή, είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία με ένα παγκόσμιο community, όπου μπορείς να μοιραστείς ιδέες και λύσεις για το πώς – αντί απλά να καταναλώνεις ότι είναι διαθέσιμο – να επιλέγεις να το φτιάχνεις μέσω πειραματικών και απλοποιημένων διαδικασιών, βάσει των προσωπικών σου αναγκών και προτιμήσεων.

Πώς και γιατί ξεκίνησες να ασχολείσαι με αυτό, τη στιγμή που όλα είναι «μαζικά» βιομηχανοποιημένα;

Μου αρέσει να πηγαίνω κόντρα στη μάζα. Άλλωστε, το πνεύμα της κάθε εποχής είναι αυτό που γεννά την ανάγκη του κάθε δημιουργού. Έχω σχεδιάσει για brands, για τεράστιους καταλόγους με εκατομμύρια πωλήσεις, για μαζικές παραγωγές που κατασκευάζονται στην Κίνα, στην Ινδία, στην Ασία γενικότερα…

Ένας θεός ξέρεις ποιος τα φτιάχνει, που και υπό ποιες συνθήκες. Η ανάγκη μου σήμερα, είναι να φτιάχνω πράγματα με ονοματεπώνυμο σε όλη την αλυσίδα σχεδιασμού και υλοποίησης. Με ενδιαφέρει η βιωσιμότητα και η διαφάνεια στη διαδικασία, να ξέρω ποιος, πού, πότε, έφτιαξε κάτι και όχι απλά να παράγω ή να καταναλώνω.

Με ενδιαφέρει η βιωσιμότητα και η διαφάνεια στη διαδικασία, να ξέρω ποιος, πού, πότε, έφτιαξε κάτι και όχι απλά να παράγω ή να καταναλώνω.

Πώς μπορεί ο καθένας μέσα από το WAKEUPCUT να εφαρμόζει το DIY στη ζωή του και γιατί να το κάνει;

Στο WAKEUPCUT παρουσιάζονται ιδέες και λύσεις, κάτι σαν μαγικά τρικ, ώστε να απλοποιήσει κανείς δημιουργικές διαδικασίες, ενώ παράλληλα μας πληροφορεί σχετικά με τη μόδα και το περιβάλλον, τη μόδα και τους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτήν και ασφαλώς την ανακύκλωση.

Ο στόχος είναι να πυροδοτεί τους αναγνώστες με υλικό, ώστε να έρθουν πιο κοντά στη δημιουργία και την επανάχρηση και εντέλει να αλλάξουν την καταναλωτική τους συμπεριφορά. Εκτιμώ, ότι και μέσα από την δημιουργία, και μέσα από το upcycling, όλοι μπορούμε να νιώσουμε καλύτερα και να αισθανθούμε ότι συμβάλλουμε στο καλύτερο για όλους.

Πώς μπορεί να συνδέεται η κοινωνική αλληλεγγύη με το KnottingRobinHood;

‘Όλοι κρύβουμε έναν RobinHood μέσα μας και ο Robin υπήρξε – αν υπήρξε ποτέ – αλληλέγγυος. Έδινε δηλαδή χέρι βοηθείας σε αυτούς που το είχαν ανάγκη δίχως ανταλλάγματα.

Ο συμβολισμός αυτός του μοιράσματος δίχως ανταλλάγματα, αποτυπώθηκε μέσα από την συνέργειά μου με έναν σύγχρονο και υπαρκτό Ρομπέν των Δασών, τον Άλλον Άνθρωπο. Μια ομάδα, με Ρομπέν τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο, που μοιράζεται στέγη, τροφή, εργασία, εκπαίδευση με Άλλους Ανθρώπους που έρχονται από ιδιαίτερες προσωπικές συνθήκες.

Έτσι μαζί με τους ΑΑ κάναμε ένα περφόρμανς, όπου σε ένα ξερό δέντρο, δέσαμε όλοι μαζί κόμπουςκαι το ντύσαμε με χρώματα, φέρνοντας και πάλι τη ζωή μέσα στην αγνότητα και την απλότητα τους δάσους.

Η Μόδα στην Ελλάδα που βιώνουμε…;

Μόδα σημαίνει επικαιρότητα, σημαίνει «το ρούχο που φοριέται σήμερα». Μέσα από τις δυσκολίες που βιώνουμε σε οικονομικό και κοινωνικοπολιτικό επίπεδο, εκτιμώ, ότι γινόμαστε πιο ευρηματικοί και πιο συνεπείς στην αναζήτηση της αποστολής μας. Έχουμε πολλά νέα πρόσωπα που ξεκινούν στο χώρο και με πολύ ενδιαφέρον.
Μόδα και Αθηναίοι;
Μου αρέσουν οι Αθηναίοι. Συναντάς τόσα στυλ και επιρροές και μια ελευθερία πλέον σχετικά με το πώς ο καθένας αντιλαμβάνεται τη μόδα μέσα από τις επιλογές του. Συνήθως, στη μόδα, θέλει ένα twist, ένα μικρό ρίσκο δηλαδή που πρέπει κάποιος να πάρει και αυτό το συναντώ όλο και περισσότερο. Είναι άλλο το να είναι κάποιος καλοντυμένος και άλλο, να κάνει ένα statement με την εμφάνιση του.

Τι είναι με 3 + μία λέξεις τοWAKEUPCUT; 

Αφύπνιση, DIYτρικς και μοίρασμα.

Καθημερινή συνήθεια που θες να σταματήσεις;

Το κάπνισμα.

Καθημερινή συνήθεια που δεν αλλάζεις με τίποτα;

Να αναζητώ έστω μια ηλιαχτίδα να πέσει στο πρόσωπο μου.

Πώς θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου επαγγελματικά μέσα από όσα κάνεις τα τελευταία χρόνια;

Τρελή!

(γέλια)

Είμαι Σχεδιάστρια Μόδας που εξειδικεύομαι στην ανάπτυξη ιδεών και την υλοποίηση τους με συμβουλευτή, εκπαιδευτική και προσωπική δράση.

Αγαπημένη φράση / λέξη;
“I must be a mermaid. I have no fear of depths and a great fear of shallow living.”
― Anaïs Nin

Μια που βρισκόμαστε στο Λιμάνι των Τεχνών, το www.artharbour.gr, ποια η σχέση της Μόδας με τις υπόλοιπες Τέχνες;

Η Μόδα είναι μια εφαρμοσμένη Τέχνη. Οι άνθρωποι μπορεί να είναι σιωπηλοί μόνο όταν είναι γυμνοί και άτριχοι, διότι αλλιώς ό,τι φορούν, ό,τι επιλέγουν να έχουν πάνω τους, επικοινωνεί σιωπηλά πληροφορίες για τον εαυτό τους. Έτσι, την Τέχνη της Μόδας την εφαρμόζουμε καθημερινά πάνω μας, στο μεγαλείο των εαυτών μας, για να πούμε όσα θέλουμε για εμάς, δίχως λόγια.

Και μετά τη Μόδα τι…;

Σίγουρα όχι το χάος!

(γέλια)

Εκτιμώ, μετά τη Μόδα το μέλλον ανήκει σε εκείνους που μπορούν να απέχουν από τον ευτελή πολιτισμό της μίας χρήσης, δηλαδή της «γρήγορης μόδας».

Αν είχες μόνο μία κάπα και έπρεπε να τη χαρίσεις για να «σώσεις – προστατεύσεις» κάποιον, ποιος θα ήταν αυτός;
Θα ήταν ένας ηγέτης που οδήγησε με το προσωπικό του παράδειγμα το έθνος του. Ο Νέλσον Μαντέλα. Νιώθω ότι σήμερα, περισσότερο από ποτέ, έχουμε τόσο πολλή ανάγκη να παραδειγματιστούμε και όχι απλά να ακούμε πολιτικούς, φλύαρους λόγους από πρόσωπα εξουσίας που οι παραδειγματικές τους πράξεις είναι ανύπαρκτες και ο λόγος τους, απλώς διπλωματικός.

Που δίνουμε ραντεβού στην πόλη με την Πόπη Αναστούλη;

Σίγουρα συναντιόμαστε στο Φουάρ, για ποτό και φαγητό παρέα με τις τέχνες και στο Tazza για το πιο όμορφο στέκι της Αθήνας, όπου τίποτα δεν είναι μαζικό και βιομηχανοποιημένο, όλα είναι μοναδικά, σαν όλους εμάς!

Σε μεγάλες γιορτές του δρόμου και σε adhoc δράσεις όπου δημιουργούμε, μοιραζόμαστε  και ενωνόμαστε… το Καρναβάλι Μεταξουργείου και το Φεστιβάλ Χρωμάτων Μεταξουργείου- Κεραμεικού.

Κείμενο: Νάντια Σουφλή

Φωτογραφία: Γιάννης Σκαντζός


Είσοδος Ελεύθερη

Διάρκεια Έκθεσης: έως 06/12/2017

 

ΦΟΥΑΡ

Μητροπόλεως 72 & Χριστοπούλου 6, Αθήνα

Center map
Traffic
Bicycling
Transit
Google MapsGet Directions

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here