«Κάθε ταξίδι, είτε πραγματικό είτε νοητικό, πάντα με γεμίζει ζωή, εικόνες, ήχους και έμπνευση για να συνεχίσω…»: Η Ioanna Noir μάς συστήνει τους Glitter Grotesque, από την Ελίζα Σουφλή

718
Είναι dark, είναι cinematic, θυμίζουν ατμορφαιρικά cabaret και μια εποχή που η jazz μεγαλουργούσε. Μέσω της Ιωάννας, κατά κόσμον Ioanna Noir, είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή με τους Glitter Grotesque.

Οι Glitter Grotesque διαλέγουν προσεκτικά jazz μελωδίες και τις διασκευάζουν συνδυάζοντας την αγάπη, το σκοτάδι, τον έρωτα και το φως, πάντα σε κινηματογραφική cabaret ατμόσφαιρα. Με live ανά την Ελλάδα, αλλά έδρα την Αθήνα, εκπέμπουν ξεχωριστούς μουσικούς τόνους που θα σας ταξιδέψουν από τη χρυσή εποχή του Hollywood, στο Παρίσι του Toulouse Lautrec και τις σκοτεινές γωνιές ταινιών τρόμου…

 *  *  *

Ξεκινώντας από τα πολύ βασικά… Πότε και κυρίως πώς γεννήθηκαν οι Glitter Grotesque?

Καλησπέρα Ελίζα και ευχαριστώ πολύ και εσένα και το ART.harbour για την πρόσκληση και το ενδιαφέρον σας.

Ως Glitter Grotesque επιχειρούμε να προσεγγίσουμε κυρίως (αλλά όχι μόνο) ρετρό και κινηματογραφικά τραγούδια, όπως vocal jazz, cabaret, musical  κ.ά. με μία πιο «σκοτεινή» διάθεση, συνδυάζοντάς τα  με διαφορετικές μουσικές «πινελιές», όπως  soundtracks ταινιών τρόμου κ.ά. Αυτό το concept ως ιδέα/ανάγκη υπήρχε αρκετά χρόνια στο μυαλό μου, αλλά πέρασε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι να βρεθούν τα κατάλληλα άτομα για να συμμετάσχουν στο συγκεκριμένο σχήμα.

Όλα έγιναν σταδιακά γενικά, ξεκινήσαμε στα τέλη του 2012 ως ντουέτο, εγώ στη φωνή και η Μαριλένα Ορφανού στα πλήκτρα. Στη συνέχεια προστέθηκε στα κρουστά ο Manos Six και αργότερα ο Θανάσης Γκιουλέας στο κοντραμπάσο. Μετά από διάφορες αλλαγές καταλήξαμε στην τωρινή σύνθεση, όπου εκτός από εμένα και τον Θανάση, προστέθηκαν ο Γιώργος Λαγογιάννης στα πλήκτρα και ο Δημήτρης Αζοράκος στα τύμπανα.

Τα μέλη των Glitter Grotesque αποτελούμε ταυτόχρονα και τους Vintage Noir, ένα ευέλικτο μουσικό σχήμα (από ντουέτο έως κουαρτέτο), με γυναικεία και ανδρικά φωνητικά, ρεπερτόριο vocal jazz, swing, σύγχρονα κομμάτια διασκευασμένα σε vintage ύφος κ.ά.και πραγματοποιούμε με μεγαλύτερη συχνότητα ακουστικά live σε διάφορους χώρους. 

Άρα αυτήν τη στιγμή είστε 4 άτομα στο συγκρότημα… Είστε «ομάδα»;

Ναι, ακριβώς. Είμαστε εγώ στη φωνή, ο Θανάσης Γκιουλέας στο κοντραμπάσο, ο Γιώργος Λαγογιάννης στα πλήκτρα και ο Δημήτρης Αζοράκος στα τύμπανα.

Σίγουρα επειδή η αρχική ιδέα και το μουσικό/αισθητικό πλαίσιο του συγκροτήματος ήταν προκαθορισμένα από εμένα, έχω αναλάβει και περισσότερες ευθύνες σε σχέση με τους υπόλοιπους, αλλά όταν έρχεται η ώρα της πρόβας ή χρειάζεται να συνεννοηθούμε για κάτι λειτουργούμε ομαδικά. Επίσης με τον Θανάση ήμαστε φίλοι πριν έρθει στο συγκρότημα, ενώ ο Θανάσης ήταν φίλος με τον Γιώργο και τον Δημήτρη από παλιά. Οπότε υπάρχουν και άλλοι δεσμοί μεταξύ μας, δε λειτουργούμε τυπικά.

Jazz, cabaret… Οι ήχοι σας ταξιδεύουν σε άλλες εποχές. Που ταξιδεύεις εσύ;

Κάθε ταξίδι, είτε πραγματικό είτε νοητικό, πάντα με γεμίζει ζωή, εικόνες, ήχους και έμπνευση για να συνεχίσω… 

Δύσκολο είδος η jazz και κυρίως στην Ελλάδα… Πώς λειτουργεί σε σας;

Δεν είμαστε αμιγώς jazz συγκρότημα, προσπαθούμε όμως να προσεγγίσουμε τη vocal jazz – και διάφορα άλλα είδη του ευρύτερου ρετρό μουσικού φάσματος (cabaret, blues κ.ά.) – με αγάπη, και ο καθένας μέσω του προσωπικού του διαφορετικού background και επιρροών.

Υπάρχει κόσμος που ακούει τη συγκεκριμένη μουσική, αλλά εφόσον είμαστε στην Ελλάδα προφανώς δεν είναι  μεγάλο το κοινό. Αυτό που μας απασχολεί είναι πρώτα να κάνουμε αυτό που μας εκφράζει και να εξελισσόμαστε μουσικά, και  εννοείται χαιρόμαστε με την οποιαδήποτε απήχηση. 🙂

Ο κινηματογράφος έχει ασκήσει ξεκάθαρα μεγάλη επιρροή στην μπάντα σας. Μίλησέ μου για τη σχέση σας με την 7η τέχνη, και τη δική σου προσωπικά με τον χώρο…

Όντως ο κινηματογράφος έχει ασκήσει τη μεγαλύτερη ίσως επιρροή στους Glitter Grotesque σε σχέση με οτιδήποτε άλλο. Όλοι λατρεύουμε τις ταινίες και τα περισσότερα τραγούδια που παίζουμε είναι κινηματογραφικά, ετερόκλητου ύφους πολλές φορές, αλλά εξυπηρετούν τη συνολική vintage σκοτεινή ατμόσφαιρα που μας εκφράζει.

Προσωπικά, αγαπώ τη μεγάλη οθόνη (ιδιαιτέρως τα film noir και τις ταινίες τρόμου), και επειδή η αισθητική παίζει πολύ σημαντικό ρόλο γενικά στη ζωή μου, όταν ένα δυνατό τραγούδι συνδυάζεται και με μία εξίσου ισχυρή εικόνα μπορεί να  με καθηλώσει.

Αγαπημένο σου μιούζικαλ; Είμαι σίγουρη θα έχεις πολλά στο μυαλό…
Είναι πολλά που μου αρέσουν. Ένα πολύ αγαπημένο είναι το Ladies of the Chorus. 
Αν μπορούσες να βρεθείς στο live ενός μόνο καλλιτέχνη ή μπάντας σε οποιοδήποτε μέρος οποιαδήποτε εποχή, ποιον θα διάλεγες;
Εφόσον πρέπει να διαλέξω μόνο έναν καλλιτέχνη, θα ήθελα να δω τη Marilyn Monroe σε ένα φοβερά glamorous private live στο LA, κάποια στιγμή μέσα στη δεκαετία του ’50. Και αφήστε με εκεί γενικά, ας μην επιστρέψω.

(γέλια)

Η παράδοση του ART.harbour θέλει τους μουσικούς μας καλεσμένους να φτιάχνουν τη δική τους ART.playlist για το κοινό… Δώσε μου ένα αγαπημένο κομμάτι …

Nina Simone: Plain gold ring

Frank Sinatra: My way

Louis Armstrong:  St James Infirmary

Etta James: Down by the riverside

Peggy Lee:  Johnny guitar

Ray Charles: Sinner’s prayer

Dave Brubeck:  Audrey

Billy Holiday:  Gloomy Sunday

Miles Davis:  Elevator to the Gallows

Σε ευχαριστώ πολύ για την κουβέντα μας!

Και εγώ σε ευχαριστώ πολύ Ελίζα, και ART.harbour, για την κουβέντα μας και τη γενικότερη υποστήριξη.

 

Η ART.harbour playlist Ioanna Noir/ Glitter Grotesque


Για τους Glitter Grotesque μπορείς να μάθεις και κυρίως να ακούσεις:
YouTube
Facebook
Instagram

Στα 28 μου βρίσκομαι με ένα πτυχίο Νομικής και αιώνια αφοσίωση στον χώρο των Γραμμάτων και των Τεχνών. Μετά τις μουσικές σπουδές ήρθε ο χορός, ο Κινηματογράφος με Σεμινάρια Ιστορίας του Κινηματογράφου και Animation στο ΕΚΠΑ, Σεμινάρια Αρχιτεκτονικής και Ιστορίας Τέχνης στην Ακαδημία Πλάτωνος, κι άλλα πολλά Σεμινάρια, Φιλοσοφίας, Τέχνης, Γλωσσολογίας, Ψυχολογίας κ.λπ. Η μεγάλη μου αδυναμία είναι το ραδιόφωνο. Στο διαδίκτυο συνήθιζα να μιλώ για Πολιτισμό και στο Κανάλι 1, 90,4 για Ταξίδια - τις δυο μεγάλες μου αγάπες δηλαδή. Τώρα, θα με πετύχεις να κάνω βόλτες στον Vltava της Πράγας με τη σκυλίτσα μου, που ακούει στο όνομα Σάββυ, και τα χέρια στις τσέπες, στο λεωφορείο χωμένη σ' ένα βιβλίο ή μπροστά σε μία οθόνη με ποπ κορν στην αγκαλιά. Όταν γράφεις νιώθεις για λίγο αθάνατος... Γι'αυτό προσπαθώ να γράφω πολύ. Περήφανη εκδότρια του λιμανιού των Τεχνών. Καλώς Ήρθες στο ART.harbour!

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here