READING

«Δανεικά Παπούτσια» της Χριστίνας Μαξούρη: Μία μον...

«Δανεικά Παπούτσια» της Χριστίνας Μαξούρη: Μία μοναδική βραδιά γεμάτη στίχους και συναισθήματα

Είναι μια καθημερινή σαν όλες τις άλλες. Η ζωή τρέχει κι εσύ επιλέγεις να κάνεις μια στάση για να ανασάνεις, να νιώσεις, να σκεφτείς, να μοιραστείς και να πας παρακάτω με άλλη ματιά… με τη βοήθεια της Τέχνης.

Έτσι ακριβώς νιώσαμε στην παράσταση «Δανεικά Παπούτσια» με τη Χριστίνα Μαξούρη στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Οι θέσεις μιας ορχήστρας που θα γέμιζε στη συνέχεια, ηρεμία στη σκηνή που μοιάζει έτοιμη να δεχτεί όσα θα γεννηθούν σε λίγα λεπτά. Μια συνομωσία μεταξύ ηθοποιών – κοινού και λόγου.

Η Χριστίνα Μαξούρη εμφανίζεται και μας καλωσορίζει με θέρμη.

Στίχοι και μουσική αγκαλιασμένα από τη φωνή της ακολουθούν. Εκείνη διακόπτει τη ροή και έρχεται κοντά μας… Μας ευχαριστεί που στηρίζουμε την παράσταση, που είμαστε εκεί. Σπάνιο, όμορφο, έναυσμα για να περπατήσουμε μαζί με τα «Δανεικά Παπούτσια» της ανάμεσα σε ελληνικά τραγούδια παλιότερα και νέα, γαλλικές μπαλάντες, μεξικάνικα λαμέντο και αποσπάσματα κειμένων του Μάνου Χατζιδάκι, του Τάσου Λειβαδίτη και πολλών άλλων.

Φύγαμε…

Γιατί Δανεικά Παπούτσια;

Γιατί «δανείζομαι» μελωδίες και διατυπωμένα λόγια άλλων, για να πορευτώ. Ο τίτλος ανήκει στον Πέτρο Παράσχη, που αυθόρμητα, απλόχερα κι απολύτως εύστοχα, «βάφτισε» αυτό το εγχείρημα. Τον ευγνωμονώ γι’ αυτό.

Πώς έγινε η επιλογή των τραγουδιών και των κειμένων για την παράσταση;

Τραγουδώντας και διαβάζοντας ξανά και ξανά παλιές και νεότερες αγάπες, δικές μου και φίλων μου. Κομμάτια που με φώτιζαν και με ζέσταιναν. Κρατώντας σημειώσεις, δοκιμάζοντας και προσθαφαιρώντας. Μέχρι να μείνουν τα απολύτως απαραίτητα.

Θα μας περιγράψεις τη στιγμή ή τις στιγμές που οδήγησαν στη σύλληψη και την πραγματοποίηση της ιδέας;

Όταν μου πρότεινε η Ειρήνη Λυμτσιούλη που έχει το Harvest να κάνω κάτι μόνη εκεί, κι έτσι μου δόθηκε ο χώρος να συντάξω σκέψεις, ανησυχίες, επιθυμίες και καημούς χρόνων με τον τρόπο που είχα ανάγκη. Αυτόν της άμεσης, γυμνής και ήσυχης επικοινωνίας.

Ποιες είναι οι αγαπημένες σου «σκηνές» ή «στιγμιότυπα» από την παράσταση;

Όλες κατά κάποιον τρόπο. Καθεμιά έχει τη δική της προέλευση και τη δική της βραχύβια ιστορία μέσα στην παράσταση.

Πώς αποφάσισες να γίνεις ηθοποιός;
Ακολουθώντας μια εσωτερική δύναμη που μου υποσχόταν χαρά, ανάταση πνεύματος και ελευθερία.

Τι είναι αυτός ο νέος και πρώτος προσωπικός δίσκος που πρόκειται να ακολουθήσει;

Η συνάντηση τριών δημιουργών – του Άγγελου Τριανταφύλλου, της Ελένης Φωτάκη και εμού – πολλών εξαίρετων μουσικών και δύο δεινών ηχοληπτών που αποτυπώθηκε σε ένα άλμπουμ το οποίο θα έχει τον τίτλο «Το άσπρο μαμά νοσταλγώ» και θα κυκλοφορήσει τον φθινόπωρο από τη Feelgood Records. Ευτυχής συγκυρία.

Τραγουδίστρια ή ηθοποιός;

Λάτρης του λόγου.

Τελικά από πού ξεκινάει το ταξίδι σου με τα Δανεικά Παπούτσια, πού πάει και πού θα καταλήξει;

Ξεκινάει από μια ανάγκη επανατοποθέτησης και επαναπροσδιορισμού εαυτού και συνθηκών, πηγαίνει όπου υπάρχει ένα ανοιχτό παράθυρο για να φωτιστεί και να αναπνεύσει η ψυχή μου και όποιος άλλος το επιθυμεί και καταλήγει σε κάτι βαθύ, ακριβό και σιωπηλό.

Άνθρωποι που ήταν ή είναι ακόμα μαζί σου σε αυτό το ταξίδι;

Οι φίλοι μου, οι γονείς μου, όλοι όσοι το πίστεψαν και συνέβαλαν είτε συμμετέχοντας, είτε στηρίζοντάς το και φυσικά όσοι έγιναν και γίνονται συνοδοιπόροι μέσω της θέασης/ ακρόασης των Δανεικών Παπουτσιών.

Βίωσα μια αμεσότητα και μια δύναμη από εσένα στην παράσταση μαζί με ζεστασιά και οικειότητα. Ποια η σχέση σου με το κοινό;

Είναι μια σχέση που χτίζεται κατά τη διάρκεια της παράστασης. Συνήθως σχέση συνομωσίας, συνενοχής και συνεννόησης.

Σχέδια – Όνειρα – Λάθη – Σκέψεις – Λέξεις…

Με όλα τα παραπάνω να με καλλιεργούν και να με παιδεύουν να καταφέρνω να ζω σε εσωτερική ειρήνη, άνθιση και ισορροπία.

Ένα μήνυμα για τους φιλότεχνους αναγνώστες του ART.harbour;

Να πηγαίνεις άφοβα όπου σε πάει η καρδιά σου.

Processed with VSCO with t1 preset

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΑΞΟΥΡΗ για το ART.harbour

Η παράσταση έχει παρουσιαστεί μέχρι στιγμής, είτε με την πιο λιτή μορφή της, αυτή του solo a capella, είτε με την πιο σύνθετη, περιέχοντας τη συμμετοχή σημαντικών τραγουδοποιών και μουσικών.

Εκτός από την Αθήνα (Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, Μουσείο Σχολικής Ζωής & Εκπαίδευσης, Playground) έχει «περπατήσει» ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό στις πόλεις: Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Δράμα, Κομοτηνή, Γιάννενα, Πρέβεζα, Ζάκυνθο, Γρεβενά, Καστοριά, Λάρισα, Τρίκλ, Λαμία, Πάτρα, Καλαμάτα, Μυστρά, Σύρο, Λευκάδα, Ηράκλειο, Χανιά, Ρέθυμνο, Άγιο Νικόλαο, Αμοργό, Ναύπλιο, Λονδίνο, Παρίσι και ΜΙλάνο.

Συμμετέχοντες των Δανεικών Παπουτσιών υπήρξαν η ραδιοφωνική παραγωγός Όλγα Λασκαράτου, οι τραγουδοποιοί Νίκος Ξυδάκης, Φοίβος Δεληβοριάς, Απόστολος Ρίζος, Ματούλα Ζαμάνη, Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης, Μαρία Παπαγεωργίου και οι μουσικοί Φώτης Σιώτας, Σοφία Ευκλείδου, Ηλέκτρα Μηλιάδου, Πάνος Λαμπρόπουλος, Παύλος Μελάς, Παύλος Σπυρόπουλος, Σπύρος Μπολοβίνης και Γιάννης Αδριανάκης.

Κείμενο: Νάντια Σουφλή

Φωτογραφία: Μαρίλη Ζάρκου 


Συντελεστές της παράστασης
Σύλληψη – Επιλογή τραγουδιών & κειμένων: Χριστίνα Μαξούρη
Κατασκευή ομπρελοφοίνικα: Μυρτώ Κοσμοπούλου
Ηχητικός σχεδιασμός: Γιάννης Παξεβάνης
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθοί παραγωγής: Έφη Κουφοπούλου, Νουρμάλα Ήστυ
Ερμηνεύει η ηθοποιός Χριστίνα Μαξούρη
Μουσικοί:
Τσέλο: Σοφία Ευκλείδου / Τάσος Μισυρλής
Βιολί: Μιχάλης Βρέττας / Κώστας Καριτζής
Τρομπόνι – Τραγούδι: Βασίλης Παναγιωτόπουλος

RELATED POST

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

INSTAGRAM
FOLLOW ME
WP to LinkedIn Auto Publish Powered By : XYZScripts.com