READING

«Η Κουζίνα» στο θέατρο Αποθήκη: Πιεσμένοι άνθρωποι...

«Η Κουζίνα» στο θέατρο Αποθήκη: Πιεσμένοι άνθρωποι που τολμούν να ονειρευτούν και να ερωτευτούν

Στην Κουζίνα του Γιώργου Νανούρη και 11 ταλαντούχων νέων ηθοποιών.

Σε αυτήν την Κουζίνα μπορεί κανείς να τα δει όλα. Χαρά, διάθεση, χιούμορ, γκρίνια, κόντρες, τσακωμοί, κούραση, πίεση, συγκίνηση, έρωτας. Όλα εναλλάσσονται με γρήγορους ρυθμούς, αναπάντεχα, όπως συμβαίνει και στην πραγματική ζωή. Έτσι όπως συμβαίνει στον «έξω» κόσμο από αυτήν την Κουζίνα, η οποία αντικατοπτρίζει αλληγορικά τις κοινωνίες και τις κοινότητες, μικρές ή μεγάλες.

Στην παράσταση «Η Κουζίνα» που έκανε πρεμιέρα πριν λίγο καιρό στο θέατρο Αποθήκη, ο Γιώργος Νανούρης μεταφράζει, επιμελείται και σκηνοθετεί το ομώνυμο έργο του Arnold Wesker, και ένας θίασος από 11 νέους ηθοποιούς αναλαμβάνουν να το απογειώσουν. Και μάλιστα το καταφέρνουν με μεγάλη επιτυχία.

Σε αυτήν την Κουζίνα μπορεί κανείς να τα δει όλα. Χαρά, διάθεση, χιούμορ, γκρίνια, κόντρες, τσακωμοί, κούραση, πίεση, συγκίνηση, έρωτας. η κουζίνα κριτική

Μέσα στην κουζίνα ενός εστιατορίου, δέκα εργαζόμενοι δημιουργούν, κουράζονται, τσακώνονται, ερωτεύονται και προσπαθούν παράλληλα να διασκεδάσουν σ’ αυτήν την κατάσταση· μια κατάσταση που τους επιβάλλεται αφενός από τις ίδιες τις δυσκολίες της καθημερινότητας και την ανάγκη βιοπορισμού και αφετέρου από τον ιδιοκτήτη, έναν άνθρωπο του οποίου η ζωή περιστρέφεται και αποκτά νόημα μόνο μέσα σε αυτό το εστιατόριο.

Τι θα συμβεί όταν υπάρξει η παρότρυνση για λίγο παραπάνω όνειρο μέσα σε αυτή τη μικρή κοινωνία της Κουζίνας; Όταν οι εργαζόμενοι φανταστούν τη ζωή τους έξω από αυτήν, χωρίς αυτήν, όταν ο καθένας θα προσπαθήσει να σκεφτεί τις πιο βαθιές, τις πιο αναγκαίες του επιθυμίες;

«Εσένα ποιο είναι το πιο μεγάλο σου όνειρο;»

Σε αυτήν την Κουζίνα μπορεί κανείς να τα δει όλα. Χαρά, διάθεση, χιούμορ, γκρίνια, κόντρες, τσακωμοί, κούραση, πίεση, συγκίνηση, έρωτας. η κουζίνα κριτική

Το έργο Η Κουζίνα γράφτηκε από τον Arnold Wesker το 1957, ωστόσο η διαχρονικότητά του είναι αδιαμφισβήτητη. O Arnold Wesker ήταν από τους σημαντικότερους μεταπολεμικούς Άγγλους συγγραφείς, με εργογραφία που περιλαμβάνει εκτός από θεατρικά έργα, άρθρα, ποίηση και σύντομα διηγήματα. Η έμπνευση για το πρώτο του έργο ήταν το παρελθόν του, αφού και η μητέρα του και ο ίδιος είχαν εργαστεί σε κουζίνα και είχαν βιώσει τα όσα πολύ παραστατικά περιγράφονται.

Η Κουζίνα καταπιάνεται ωμά, αλλά και με χιούμορ, με θέματα όπως η εκμετάλλευση στον εργασιακό χώρο, η καταπίεση και η αγωνία για το μέλλον. Στην Κουζίνα βλέπει κανείς τις επιδράσεις που η ανάγκη, η αγωνία για την επιβίωση, αλλά και ο ρατσισμός και οι διακρίσεις, ασκούν στις κοινωνίες εν γένει, αλλά και σε κάθε μέλος τους χωριστά. Παράλληλα, όμως, βλέπει το πώς γίνεται από μία μικρή ώθηση, μια μικρή αχτίδα, να μπορέσουν οι ίδιοι πιεσμένοι και απεγνωσμένοι άνθρωποι να τολμήσουν να ονειρευτούν, να ερωτευτούν και να ελπίσουν.

Τα σκηνικά της παράστασης – επιμέλειας Γιώργου Νανούρη – είναι λιτά, στήνονται στην πρώτη σκηνή παράλληλα με την εξέλιξη του έργου, ενώ η κουζίνα ανοίγει και οι εργαζόμενοι προετοιμάζονται για την ημέρα που ακολουθεί. Η ιστορία είναι ουσιαστικά μια τυπική ημέρα στην κουζίνα, που εκτυλίσσεται σε συνεχή, γραμμικό χρόνο. Έτσι βλέπουμε τους χαρακτήρες να ξεκινούν με διαστήματα σχετικής ηρεμίας, ενώ όσο η μέρα περνά και ο ρυθμός της εργασίας αυξάνεται, παρατηρούμε διάχυτες τις εντάσεις, την κόπωση και την πίεση που ασκείται στο προσωπικό της κουζίνας. Όλα αυτά αποδίδονται εξαιρετικά στους διαλόγους των χαρακτήρων, αλλά και με τεχνικές φωτισμού ή slow motion. Ένα από τα highlights της παράστασης είναι η μουσική επιμέλεια τύπου «stomp» (Γιώργος Νανούρης & Θίασος). Ο συγχρονισμός και ο ρυθμός του θιάσου στις μαγειρικές  σκηνές αφήνει άφωνο τον θεατή και δίνει την αίσθηση ενός καλοκουρδισμένου ρολογιού.

Η παράσταση Η Κουζίνα αξίζει για την υπόθεσή της αλλά και για την εξαιρετική μουσική επιμέλεια, την κινησιολογία, τους φωτισμούς, που κάνουν τον θεατή μέρος του χώρου, σαν να είναι και ο ίδιος μέσα στην Κουζίνα βιώνοντας κάθε στιγμή. Πάνω από όλα, όμως, η παράσταση αξίζει για την απίστευτη ομάδα των πρωτοεμφανιζόμενων ηθοποιών που αποδίδουν τα μέγιστα. Σίγουρα αυτοί οι νέοι άνθρωποι μπορούν να θεωρηθούν η ελπίδα και το μέλλον του ελληνικού θεάτρου.

Σε αυτήν την Κουζίνα μπορεί κανείς να τα δει όλα. Χαρά, διάθεση, χιούμορ, γκρίνια, κόντρες, τσακωμοί, κούραση, πίεση, συγκίνηση, έρωτας. η κουζίνα κριτική


Ταυτότητα παράστασης

Μετάφραση, προσαρμογή, σκηνοθεσία: Γιώργος Νανούρης

Κοστούμια: Λάζαρος Τζοβάρας

Σκηνικό, Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Νανούρης

Ρυθμοί, Κινησιολογία, Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Νανούρης & Θίασος

Πρωταγωνιστούν: Μαρία Αθητάκη, Μοσχούλα Ατσιδαύτη, Παναγιώτης Γαβρέλας, Κωνσταντίνος Γιουρνάς, Απόστολος Καμιτσάκης, Φίλιους- Μιχαήλ Κανάκης, Χρήστος Καρνάλης, Τάσος Κορκός, Γρηγορία Μεθενίτη, Μάριος Ράμμος, Σταύρος Τσουμάνης

Παραγωγή: Αθηναϊκά Θέατρα


Βιβλιοφάγος, μουσικός και city lover. Σπούδασα γεωπονική βιοτεχνολογία και με κέρδισε μεταπτυχιακά η γενετική. Άσε με να διαβάζω πίνοντας καφέ και ακούγοντας μουσική και μπορεί να ξεχάσω ακόμη και να αναπνεύσω. Γράφω για να περιγράψω τις εικόνες που σχηματίζονται στο κεφάλι μου, και διαβάζω για να δημιουργούνται συνεχώς καινούριες.

RELATED POST

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

By using this form you agree with the storage and handling of your data by this website.

INSTAGRAM
FOLLOW ME
WP to LinkedIn Auto Publish Powered By : XYZScripts.com