«Frida»: Εκεί θα μάθεις για τη γυναίκα που ζωγράφιζε τα λουλούδια για να μη μαραθούν ποτέ, κριτική της Αθηνάς Τσαγκαράκη

Η νεαρή και εκλεπτισμένη φιγούρα, μέσα από την οποία ξεπηδούν χαρακτήρες, εικόνες, τραγούδια.

55
Μοιραστείτε
Φρίντα Κάλο, η τραγελαφική ιστορία μιας μεγάλης καλλιτεχνικής μορφής, μέσα από τα μάτια της ίδιας και των ανθρώπων που βρέθηκαν στον δρόμο της. Η ιστορία μιας γυναίκας που νίκησε αμέτρητες φορές τον θάνατο και έζησε τη ζωή στο έπακρο, μέχρι τη μέρα που νικήθηκε. Ίσως, γιατί ήθελε να νικηθεί.

Έλλη Χρονιάρη. Η νεαρή και εκλεπτισμένη φιγούρα, μέσα από την οποία ξεπηδούν χαρακτήρες, εικόνες, τραγούδια. Είναι η Φρίντα, είναι ο Ντιέγκο, είναι μια κουτσομπόλα γειτόνισσα, ένας ξεκαρδιστικός τελωνειακός. Η δύναμη του τότε με την ευρεσιτεχνία τώρα, στο ταξίδι που ακολουθεί τη ζωής μιας ηρωίδας, που δεν πέρασε ποτέ απαρατήρητη.

Στο «μυστικό δωμάτιο» του θεάτρου Αλκμήνη θα μπεις για να γνωρίσεις τη Φρίντα, μέσα από τα μάτια μιας φρέσκιας ομάδας συντελεστών, που με ταπεινότητα και σεβασμό, αλλά και με φανερό θαυμασμό προς το πρόσωπό της, στήνουν μια ιστορία που σε κρατά καθηλωμένο καθ’ όλη τη διάρκειά της.

Τα περιστατικά της ζωής μιας εκκεντρικής περσόνας εναλλάσσονται, με σωστή ταχύτητα και ομαλές μεταβάσεις, την ώρα που μία μονάχα ηθοποιός μας εντυπωσιάζει με τις αμέτρητες μεταλλάξεις της.

Στα μάτια της Έλλης Χρονιάρη θα δεις τη μελαγχολία της Φρίντα να γίνεται η αυταρέσκεια του Ντιέγκο, η περιέργεια μια γειτόνισσας, η ζήλεια μιας άλλης γυναίκας και όλα αυτά χωρίς η ίδια να φύγει λεπτό απ’ τη σκηνή.

Η χροιά, το πρόσωπο, ακόμα και η αύρα της μεταμορφώνονται με εντυπωσιακή ακρίβεια και συνέπεια από την αρχή μέχρι το συναισθηματικά φορτισμένο τέλος, κάνοντάς μας να περιμένουμε πολλά από την ίδια στο μέλλον.

Το σκηνικό έχει στηθεί λιτά, με αντικείμενα, που συμβολίζουν τους βασικούς σταθμούς της ιστορίας, χωρίς περιττό φόρτωμα. Ό,τι χρειάζεται να δω, να ακούσω, να μάθω, το βλέπω μέσα από την πολύ έξυπνα σκηνοθετημένη αφήγηση, που με παρασύρει σε ένα ταξίδι,που δε θέλω να τελειώσει.

Η παράσταση καταφέρνει να με πάρει μαζί της στο, γεμάτο σκαμπανεβάσματα, ταξίδι της ζωής μιας από τις πιο δυναμικές γυναικείες φιγούρες που πέρασαν ποτέ από τη ζωγραφική, όμως υστερεί κάπως, στο να μου προσφέρει ένα πολύ δυνατό φινάλε. Ενώ η συναισθηματική φόρτιση κορυφώνεται σταδιακά με το συγκινητικό τραγούδι της ηθοποιού, την ώρα που η Φρίντα μεταμορφώνεται για τελευταία φορά, η τελική σκηνή του έργου υστερεί σε δυναμική, συγκριτικά με το υπόλοιπο έργο.

Ωστόσο, αυτό δε σε κάνει να φύγεις απογοητευμένος από το θέατρο, μιας και η παράσταση αποτελεί ένα πολύ φρέσκο και αισιόδοξο εγχείρημα, κάνοντας τη συγκεκριμένη βόλτα στο θέατρο Αλκμήνη να αξίζει. Εκεί θα σε περιμένει ένας πολύ όμορφος και διαφορετικός κόσμος να ανακαλύψεις. Εκεί θα γνωρίσεις τη μορφή μιας γυναίκας, που μοιάζει να αντανακλά κάτι απ’ τον καθένα μας.

Εκεί θα μάθεις για τη γυναίκα που ζωγράφιζε τα λουλούδια για να μη μαραθούν ποτέ.


Ταυτότητα της Παράστασης
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Έλενα Βισέρη, Πέτρος Παπαζήσης
Σκηνικά: Δήμητρα Παράσχου, Δέσποινα Γκουγκουλιάνα
Κοστούμια: Δέσποινα Γκουγκουλιάνα
Δραματουργία: Έλενα Βισέρη , Κωνσταντίνα Δούκα-Γκόση
Φωτισμοί: Κωνσταντίνα Δούκα-Γκόση, Πέτρος Παπαζήσης
Ηθοποιός: Έλλη Χρονιάρη
Φωτογραφίες: Buba Soso Gadebava, Παρθένα Χαριστέα, Δήμητρα Παράσχου
Θέατρο Αλκμήνη

 

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Please enter your comment!
Please enter your name here