Lungs: Ένα «τέλειο» και ειλικρινές ζευγάρι που προσπαθεί να βρει τον δρόμο του, αλλά και ο καθένας τον εαυτό του, της Βαλεντίνης Δαφνούλη

26
Μοιραστείτε
Μετά την επιτυχημένη πορεία της τον περασμένο χρόνο, η θεατρική παράσταση Πνεύμονες – Lungs του Ντάνκαν Μακ Μίλαν ήρθε για δύο μόνο εμφανίσεις στο Αριστοτέλειον θέατρο, στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Στα χέρια των έμπειρων Βάσω Καβαλιεράτου και Μάξιμου Μουμούρη, και σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Λάλου, η παράσταση εξευρενά, με τον πιο ρεαλιστικό και ειλικρινή τρόπο, την πορεία ενός νεαρού ζευγαριού και την απόφασή του, μέσα στην επίκαιρη (ή και αιώνια) τραγική κατάσταση που βρίσκεται ο πλανήτης, να φέρει στον κόσμο ένα παιδί.

Αστεία, συγκινητική και τόσο άμεση που σε κάνει να νομίζεις ότι κάποιος έχει βάλει κοριούς στις σκέψεις σου, οι δύο χαρακτήρες μαζί εξερευνούν ερωτήματα που χρόνια ταλαιπωρούν.

Η Βάσω Καβαλιεράτου, με την αβίαστη και φυσική ερμηνεία της, κρατάει θα λέγαμε τα ηνία της παράστασης και δεν τα αφήνει ούτε λεπτό, ενώ παράλληλα κάνει απόλυτα relatable τον χαρακτήρα της, αλλά και την ιστορία, στο κοινό. Σε συνεργασία με τον Μάξιμο Μουμούρη, ο οποίος κατέχει την εσάνς του δικού του χαρακτήρα στο έπακρο, ξεδιπλώνοντας ανεπαίσθητα τεράστιο development, φτιάχνουν ένα «τέλειο» και ειλικρινές ζευγάρι που προσπαθεί να βρει τον δρόμο του, αλλά και ο καθένας τον εαυτό του.

Οι δύο τους, πάνω σε μια άδεια σκηνή, βασισμένοι αποκλειστικά σε κινησιολογία, σκηνοθεσία και ένα αριστουργηματικό κείμενο που πήρε το κλισέ και το έκανε ορίτζιναλ, με χιούμορ και αμεσότητα, προσπαθούν να αποφασίσουν αν είναι έτοιμοι να φέρουν ένα παιδί στον κόσμο ή αν τελικά δεν μπορείς να είσαι ποτέ έτοιμος.

Καταλήγοντας στο ότι οι έξυπνοι και ψαγμένοι άνθρωποι (σχεδόν) το οφείλουν στην ανθρωπότητα να γίνουν γονείς –διότι αλλιώς θα ξεμείνουμε με όλους τους όχι-και-τόσο έξυπνους ή ψαγμένους, κατάσταση εξίσου κακή με την καταστροφή του είδους– αποφασίζουν να κάνουν το βήμα, χωρίς να υπολογίσουν ωστόσο εμπόδια που μπορεί να κλονίσουν τη σχέση τους, την εικόνα που έχουν ο ένας για τον άλλον ή το μέλλον τους, αποδεικνύοντας πως το overthinking πρέπει να πεθάνει, και πως, στον κόσμο που ζούμε, όλα έρχονται από εκεί που δεν το περιμένεις για να σου αλλάξουν το πρόγραμμα.

Spoiler alert: το μυστικό είναι να τα αντιμετωπίσεις.

Σε μια εξιστόρηση μιας πλοκής που δείχνει με απόλυτο ρεαλισμό τα στάδια των σχέσεων, έρχεται τραγικά η πραγματικότητα με την απώλεια για να αποξενώσει και να καταρρίψει σεβασμούς, όρια, γνωστά και άγνωστα, βασισμένη σε εξαίσιες και απόλυτα ταιριαστές ερμηνείες, όπως και κείμενο.

Η παράσταση είναι τόσο ρεαλιστική και πραγματική στην ουσία της. Αρνείται τις θεατρικές φαμφάρες, και αρκείται σε ένα μπλουζάκι και ένα παιδικό δάπεδο, για να ταξιδέψει μέσα στα χρόνια της ιστορίας αυτών των δύο πολύπλευρων χαρακτήρων, παίζοντας απλά με τη φαντασία των θεατών. Η χημεία των δύο ηθοποιών είναι ιδανική, κάνοντας την παράσταση ακόμα πιο απολαυστική και άμεση. Έτσι, απλά και δημιουργικά.

Κείμενο: Βαλεντίνη Δαφνούλη

Φωτογραφία: Γιώργος Καπλανίδης


Ταυτότητα της Παράστασης
Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λάλος
Μετάφραση: Κρίστελ Καπερώνη
Σκηνικά- Κοστούμια: Μιχάλης Σαπλαούρας
Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλης
Δραματολόγος: Κατερίνα Διακομοπούλου
Φωτογραφίες: Γιώργος Καπλανίδης
Video/Trailer: Θάνος Κερμίτσης
Θέατρο Αριστοτέλειον
Βαλεντίνη Δαφνούλη
Η default αγάπη μου για τον κινηματογράφο, μαζί με την growing λατρεία μου για καλή τηλεόραση, ενώθηκαν με τις επικριτικές δυνάμεις μου και το αυστηρό μου μάτι, τουτέστιν, είμαι έτοιμη να κριτικάρω άκαρδα και ειλικρινά ό,τι βλέπεται. Από Αγγλική Φιλολογία σε Κινηματογραφικές μεταπτυχιακές σπουδές, καθώς προσπαθώ να βρω το διδακτορικό που θα κερδίσει την καρδιά μου, αποφεύγω το socializing, οπότε θα με βρείτε σπίτι να βλέπω κάτι. Και μετά να γράφω γι’ αυτό.