Εγώ είχα κατατρομάξει κι έκανα ώρα να συνέλθω∙
και σκέφτηκα: «Αλήθεια είν’ αυτό που είδα, όχι όνειρο∙
τα όνειρα είναι απάτες της φαντασίας, αλλά αυτό εδώ,
ω,...
Έχει περάσει παραπάνω από μήνας κι εγώ συνεχίζω να σκέφτομαι Εκείνη την παράσταση. Θυμάμαι τον εαυτό μου να βγαίνει από το θέατρο Σταθμός με...
Γιατί τώρα; Γιατί αν όχι τώρα, πότε; Γιατί δεν έχει σημασία το πότε. Η σιωπή είναι ακόμη μία στάση «αποδεκτή». Η κακοποίηση, όταν δεν έχει τις συνήθεις...
Περπατώ προς το μετρό. Σκέφτομαι ότι υποτίμησα τη βραδιά από θέμα κρύου και υγρασίας και δεν ντύθηκα καλά. Από την ώρα που είδα την...
Ξεκίνησα για το Μεταξουργείο. Η διαδρομή είναι πολύ μικρή από το σπίτι. Το θέατρο Σταθμός βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το σημείο όπου με...
Έχω πάντα πολύ ιδιαίτερη διάθεση όταν πρόκειται να παρακολουθήσω μια παράσταση κάπου στην περιοχή Κεραμεικός-Μεταξουργείο. Μάλλον είναι πολλοί οι παράγοντες που συντελούν σ' αυτό:...
Σ' αυτόν τον κόσμο γίνεσαι ό,τι έχεις αγαπήσει
και παίρνεις προίκα σου στερνή αυτά που 'χες χαρίσει.
Το ημερολόγιο έγραφε Σάββατο 23 Νοεμβρίου. Μία ειδοποίηση στο κινητό...
Είναι 2008, εγώ ετών 19 στα 20 δευτεροετής φοιτήτρια Νομικής στο ΑΠΘ. Ένα από τα μαθήματα επιλογής που αποφασίζω να συμπεριλάβω στον οδηγό σπουδών...
"Οι άνθρωποι που αγαπάμε, μένουν πάντα μακριά."
Διάβασα το Τάλγκο πριν περίπου μία δεκαετία. Είχα ήδη έρθει σε επαφή με τον Βασίλη Αλεξάκη από το βιβλίο του...
Παρκάρουμε ακριβώς έξω από το ΠΛΥΦΑ. Από την πρώτη κιόλας ματιά έρχονται στον νου μου οι Αποθήκες στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Μία βιομηχανική εικόνα...