Μελαχρινός Βελέντζας συνέντευξη επικοινωνία μιας παράστασης ART.harbour
Με αφορμή το επικείμενο σεμινάριο Επικοινωνίας «H επικοινωνία μιας παράστασης: μία πράξη θεατρική», ο Μελαχρινός Βελέντζας μιλάει στο ART.harbour και την Ελίζα Σουφλή για την τέχνη της επικοινωνίας μιας παράστασης, την παραγωγή στην Ελλάδα και φυσικά αναλύει όλα όσα θα συζητηθούν σε αυτήν την ενδιαφέρουσα τρίμηνη περίοδο συναντήσεων... Μελαχρινέ, χαίρομαι πολύ που είσαι μαζί μας στο ART.harbour και θέλησες να μοιραστείς μαζί μας τις σκέψεις σου… Κι...
Αν η παράσταση αυτή ήταν ταινία, θα έλεγα πως είχε εξαιρετική φωτογραφία. - Αυτό που οι Γάλλοι ονομάζουν coup de foudre | Τάλγκο κριτική παράστασης
"Οι άνθρωποι που αγαπάμε, μένουν πάντα μακριά." Διάβασα το Τάλγκο πριν περίπου μία δεκαετία. Είχα ήδη έρθει σε επαφή με τον Βασίλη Αλεξάκη από το βιβλίο του Η πρώτη λέξη που είναι μέχρι σήμερα στη λίστα με τα πέντε πιο αγαπημένα μου βιβλία. Το Τάλγκο με βρήκε σε μία περίοδο που αναζητούσα τον έρωτα, αυτό το συναίσθημα που δεν γνωρίζει όρια, που σε κάνει...
Ιλλινόι στο Rabbithole: Ένα συνεχές παιχνίδι επιβίωσης, νικητή και ηττημένου, κριτική της Ελίζας Σουφλή. Μία παράσταση σκηνοθετικά πρωτοποριακή...
Γηγενής (αρχαία λέξη γηγενής < γῆ + -γενής)· ομόρριζα: γένος, γενεά, γένεσις, γίγνομαι, γόνος, γεννῶ κ.ά. ομοιοπαράγωγα : ευ-γενής, α-γενής, ιθα-γενής,συγ-γενής κ.ά. = αυτός που κατοικεί στον ίδιο τόπο όπου έχει γεννηθεί, αυτόχθων Ξένος (αρχαία ελληνική ξένος) = αυτός που προέρχεται από άλλο τόπο/ που προέρχεται από ή ανήκει σε ή χαρακτηρίζει άλλη χώρα/ που δεν μου ταιριάζει ή δεν είμαι εξοικειωμένος μαζί του/ που ανήκει σε κάποιον άλλο Σε μία καθημερινότητα που κυριολεκτικά χτίζει τις μέρες...
"Ο Χρόνος ας κάνει ό,τι νομίζει. Θα κάνω κι εγώ ό,τι μπορώ. Δεν είναι ο χρόνος φίλος μου, είναι το όριό μου." Χριστίνα Σουγιουλτζή | 9.25 από την ομάδα Κι όμΩς κινείται
Έχω μόλις δει την παράσταση 9.25 στο θέατρο ΡΟΕΣ, από μία αγαπημένη μου χορο-θεατρική ομάδα, κι όμΩς κινείται. Έχω ολοκληρώσει το άρθρο μου για την παράσταση και η ένταση είναι εδώ, στο στομάχι, στο σώμα μου, στο κεφάλι μου (σίγουρα στον νου!) όπως ακριβώς σε κάθε λεπτό που πέρασα στο θέατρο ΡΟΕΣ. Κλείνω το άρθρο με το παρακάτω: Με πιάνει...