Για τη Λωξάντρα η ζωή είναι ένα γλέντι, ένα τραπέζι φορτωμένο με πεσκέσια, ένας αγώνας να κρατηθεί αναμμένη η φλόγα στην καρδιά. λωξάντρα παράσταση κριτική Η Λωξάντρα στο Κατράκειο θέατρο Νίκαιας | Κριτική Ελίζα Σουφλή
Για τη Λωξάντρα η ζωή είναι ένα γλέντι, ένα τραπέζι φορτωμένο με πεσκέσια, ένας αγώνας να κρατηθεί αναμμένη η φλόγα στην καρδιά. Ήμουν στην πρώτη τάξη του Γυμνασίου όταν έπιασα στα χέρια μου τη Λωξάντρα. Λίγα ήξερα για την Πόλη, ελάχιστα για τους ανθρώπους της και τα βάσανα όλων εκείνων που έφτασαν στο λιμάνι του Πειραιά μετά το '22. Ένας διαγωνισμός...
Η μάχη της αγάπης, η πάλη με τους προσωπικούς μας δαίμονες, ο πόνος της ίδιας της ύπαρξης, της σκιάς και του φωτός | Το Δρακοδόντι κριτική Το Δρακοδόντι, θέατρο Ροές: πώς γεννήθηκε αυτή η μοναδική σύμπραξη;
Σ' αυτόν τον κόσμο γίνεσαι ό,τι έχεις αγαπήσει και παίρνεις προίκα σου στερνή αυτά που 'χες χαρίσει. Το ημερολόγιο έγραφε Σάββατο 23 Νοεμβρίου. Μία ειδοποίηση στο κινητό μου υπενθύμισε ότι η βραδιά ήταν αφιερωμένη στο θέατρο και τη μουσική. Οι αγαπημένοι μου Χαΐνηδες ξεκινούσαν παραστάσεις στο θέατρο Ροές με την ομάδα «Κι όμΩς κινείται». Το όνομα του έργου, ένα από τα χαρακτηριστικά τραγούδια...
Διαβάστε για την παράσταση Υμπύ Τύραννος του Alfred Jarry από τους ActUBǓστες στο θέατρο Σταθμός. Υμπύ Τύραννος Κριτική από την Ελίζα Σουφλή... ART.harbour
Σε μία εποχή που η χώρα μας – και όχι μόνο – υποφέρει από κρίσεις, κρίση οικονομική, κρίση κοινωνική, ανθρωπιστική, κρίση αξιών, οι παραστάσεις που σχετίζονται με την «αδηφάγο» εξουσία έχουν την τιμητική τους. Αυτός ο «Ένας» προστάτης/ Μεσσίας που εμφανίζεται με ένα καλάθι υποσχέσεις και καταλήγει να μοιράζει στο λαό τίποτα και να του αρπάζει τα πάντα, είναι...
"Ανεμικό έγινα Βρέθηκα στους αγρούς πλάι στον μαύρο δάσο..." Απόκοσμοι ήχοι και γυναικείες φωνές από τα βαθιά πηγάδια του θεσσαλικού κάμπου. Οι Γριες που μαζεύουν την τσουκνίδα ΣΤΑΘΜΟΣ | Παρουσίαση
Ξεκίνησα για το Μεταξουργείο. Η διαδρομή είναι πολύ μικρή από το σπίτι. Το θέατρο Σταθμός βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το σημείο όπου με αφήνει το λεωφορείο. Έφτασα αρκετά νωρίς. Παρατηρώ ότι, παρά τη γενική συνέπειά μου, τον τελευταίο καιρό δεν υπολογίζω σωστά τον χρόνο. Άλλες φορές καθυστερώ κι άλλες φτάνω στον προορισμό μου πολύ νωρίτερα. Σκέφτομαι πως αυτό...
Αγαμέμνων στο Θέατρο Άλμα: Ο μεγάλος ηγέτης και βασιλιάς ως ένας απλός θνητός
Βρέθηκα, Σάββατο βράδυ, στους δρόμους του Μεταξουργείου. Περπατώντας προς το θέατρο Άλμα, αναρωτιέμαι, αλήθεια, πόσο καιρό έχω να βρεθώ σε αυτές τις οδούς με τα πόδια. Η ευκολία του αυτοκινήτου λεηλάτησε την αγάπη μου για περπάτημα. Μέσα στον αγώνα της καθημερινότητας ξεκλέβω λίγες στιγμές χαλάρωσης, όταν όμως ο χρόνος με πιέζει τότε η χαλάρωση, η απόλαυση, περνούν σε δεύτερη...
"Γιατί τώρα" στο Θέατρο 104: Γιατί δεν έχει σημασία το πότε "Γιατί τώρα" στο Θέατρο 104 | Παρουσίαση
Γιατί τώρα; Γιατί αν όχι τώρα, πότε; Γιατί δεν έχει σημασία το πότε. Η σιωπή είναι ακόμη μία στάση «αποδεκτή». Η κακοποίηση, όταν δεν έχει τις συνήθεις μορφές, δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμη. Οι γνωστές μορφές της, όμως, (σωματική, λεκτική βία) είναι μόνο η μύτη του παγόβουνου. Η κακοποίηση έχει πολλά πρόσωπα. Κακοποίηση δεν είναι μόνο η ενέργεια, είναι και η αδράνεια, είναι...
Αν η παράσταση αυτή ήταν ταινία, θα έλεγα πως είχε εξαιρετική φωτογραφία. - Αυτό που οι Γάλλοι ονομάζουν coup de foudre | Τάλγκο κριτική παράστασης
"Οι άνθρωποι που αγαπάμε, μένουν πάντα μακριά." Διάβασα το Τάλγκο πριν περίπου μία δεκαετία. Είχα ήδη έρθει σε επαφή με τον Βασίλη Αλεξάκη από το βιβλίο του Η πρώτη λέξη που είναι μέχρι σήμερα στη λίστα με τα πέντε πιο αγαπημένα μου βιβλία. Το Τάλγκο με βρήκε σε μία περίοδο που αναζητούσα τον έρωτα, αυτό το συναίσθημα που δεν γνωρίζει όρια, που σε κάνει...
ΒΟΫΤΣΕΚ στο Θέατρο ΠΟΛΗ: Ένα έργο για τους καταπιεσμένους κάθε εποχής
Διασχίζω την Αθηνάς προς την πλατεία Ομονοίας. Είναι Τετάρτη απόγευμα γύρω στις έξι και κάτι, και η πόλη δεν έχει μπει ακόμη σε βραδινούς ρυθμούς – ούτε καν σε εορταστικούς θα έλεγα, είναι πιο δύσκολες οι φετινές γιορτές από τις υπόλοιπες: ο κόσμος έχει αγανακτήσει, βαριανασαίνει. Είναι σχεδόν χειμώνας για τα ελληνικά δεδομένα και ένας ζεστός καφές με συντροφεύει,...
Αμερικάνικος Βούβαλος στο Θέατρο ΦΟΥΡΝΟΣ: Και πόσο τελικά αξίζει ένας Αμερικάνικος Βούβαλος;
Όταν έχεις παρακολουθήσει πολλές και διαφορετικές παραστάσεις, φτάνεις στο σημείο που από λίγες μόνο πληροφορίες, από δυο τρεις φωτογραφίες ακόμη, ξεχωρίζεις εκείνες που: είναι για σένα, δεν είναι τόσο για σένα, είναι για κάποιον αγαπημένο σου που ξέρεις ότι λατρεύει το θέατρο, είναι για εκείνον που αγαπά το θέατρο αλλά έχει πολύ περιορισμένο γούστο ή για τον άλλον φίλο...
Κάθε απώλεια, κάθε πόνος, κάθε προσπάθεια, κάθε στιγμή, τον πρώτο λόγο έχει το σώμα. Η πρόσκληση έγραφε Λεωφόρος Μεσογείων 59 και ώρα 21.30. Κάπως τρέχοντας και με τη βοήθεια του google maps φτάσαμε στο θέατρο Πόρτα. Παρά την αδυναμία μου στις μικρές θεατρικές σκηνές, τα κόκκινα καθίσματα του θεάτρου και το κατάμαυρο φόντο επί σκηνής - δύο από τα πιο...