Σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή ακριβώς που περνάμε την τελευταία περίοδο, οι βιβλιοθήκες μας θα μας δώσουν όχι τη λύση, αλλά έναν πολύ καλό λόγο να συνεχίσουμε να ελπίζουμε. Έτσι κι εγώ, μένοντας σπίτι – όπως οφείλουμε όλοι – αφιερώθηκα σε γνωστές πρακτικές, εκτός από τη δουλειά μου στο Metropolitan Arts Press· ατελείωτο παιχνίδι και snuggling με τη Σάββυ, μουσική, yoga, και φυσικά… ΒΙΒΛΙΑ!

Για καλή μου τύχη, το ART.harbour δε με αφήνει ποτέ παραπονεμένη. Όλο και κάτι καινούριο εμφανίζεται στην πόρτα μου κάθε τόσο, και εκτός από το ότι η βιβλιο-οικογένειά μου μεγαλώνει, έχω την ευκαιρία να γνωρίσω νέους ταλαντούχους ανθρώπους μέσω της γραφής τους.

Αυτή τη φορά, το Σάββατο συγκεκριμένα, έπιασα στα χέρια μου το νέο – πραγματικά ολόφρεσκο! – μυθιστόρημα του Έκτορα ΔέλταΘεσσαλονίκη – Αθήνα. Δεν ήταν μόνο το εξώφυλλο που με ενθουσίασε, αυτό το κόκκινο χρώμα που σε κάνει να θέλεις να δεις τι υπάρχει μέσα του, σχεδιασμού @meandyou, αλλά κυρίως ο τίτλος, που ένωνε την αιώνια αγαπημένη μου πόλη, τη Θεσσαλονίκη, με την πόλη που είναι το σπίτι μου, την Αθήνα, με την οποία έχω μία ιδιαίτερη σχέση love-hate.

Για να πω την αλήθεια, αυτή τη φορά δε μου ήταν εντελώς άγνωστο το περιεχόμενο των σελίδων αυτού του βιβλίου. Αρχικά, ήξερα πως μιλά για μία αεροπειρατεία. Φαντάστηκα ότι πρόκειται για το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη-Αθήνα, μα αμέσως κατάλαβα ότι δεν πρόκειται για μία περιπέτεια που απλώς λαμβάνει χώρα στις δύο πόλεις, αλλά για κάτι πολύ παραπάνω…

Ο Έκτορας Δέλτα – κατά κόσμον Γιάννης Διαμαντής – διαλέγει προσεχτικά τους ήρωές του – που δεν μπορείς με ευκολία να ξεχωρίσεις σε βασικούς και κομπάρσους, γιατί ο κάθε ένας ξεχωριστά βάζει το δικό του μοναδικό λιθαράκι στην εξέλιξη του μύθου. Όλοι όμως οι χαρακτήρες που παρουσιάζονται στο βιβλίο έχουν τη δική τους ιστορία, στην οποία ο συγγραφέας κάνει πάντα μια μικρή (ή μεγαλύτερη) αναφορά. Και αυτό ακριβώς είναι ένα από τα στοιχεία που ξεχώρισα· ότι δηλαδή, για την αποκάλυψη των χαρακτήρων δε χρησιμοποιούνται εκτενείς περιγραφές και φαμφάρες. Αντιθέτως, έξυπνα, επιλέγονται μικρά περιστατικά ή διάλογοι που φέρνουν τον αναγνώστη ένα βήμα πιο κοντά στους ήρωες και ταυτοχρόνως εξυπηρετούν στην εξέλιξη της ιστορίας και τη γνωριμία των προσώπων με το αναγνωστικό κοινό.

Αποφάσισα – μετά από αρκετή σκέψη, αλήθεια – να μην αναφερθώ αναλυτικά στους χαρακτήρες του βιβλίου προς αποφυγή spoiler. Θα πω όμως το εξής, οι ήρωες για τους οποίους θα διαβάσεις δε σκοπεύουν να σε κάνουν να τους συμπαθήσεις ή να τους αντιπαθήσεις. Αυτό που θέλουν, είναι να γίνεις μέρος της ιστορίας και να τους ακολουθήσεις βήμα-βήμα στο κρίσιμο εγχείρημά τους. Και πράγματι, όπως αναφέρεται και στην περιγραφή του βιβλίου, “η αεροπειρατεία είναι μόνο η αφορμή…”.

Στο Θεσσαλονίκη – Αθήνα, ο Έκτορας Δέλτα συνδυάζει το χιούμορ με τη συγκίνηση, και την περιπέτεια με τον ρομαντισμό. Αγγίζοντας ένα πολύ ευαίσθητο θέμα, αυτό του παιδικού καρκίνου, θέτει τους ήρωές του στο κέντρο μιας μαύρης δίνης που, όμως, με κεντρικό άξονα την αγάπη παρουσιάζουν την ελπίδα για έναν κόσμο που μπορεί ακόμη να συγκινείται, να εμπιστεύεται, και να προσφέρει.

Θέματα που θίγονται είναι επίσης η πολιτική της χώρας (και κάθε χώρας σε κρίση αξιών), η σχέση παιδιού και γονέα, η αποδοχή του εαυτού και της διαφορετικότητας, η ομοφυλοφιλία, και η ενδοοικογενειακή βία.

Ένα μικρό σε έκταση, αλλά γεμάτο μυθιστόρημα που σίγουρα θα σε κάνει να το ρουφήξεις μέχρι την τελευταία σελίδα. Η κινηματογραφική γραφή, δε σε αφήνει αμέτοχο, αφού κάθε σκηνή, σαν από ταινία, ξετυλίγεται στις σελίδες του βιβλίου και σε κάνει να νιώθεις πως είσαι κι εσύ μέρος της ιστορίας. Ο λόγος είναι απλός και κατανοητός, με εξάρσεις άλλοτε χιούμορ κι άλλοτε συγκίνησης, που χαρίζουν ζωντάνια και συναίσθημα στο κείμενο.

Ο Έκτορας Δέλτα γεννήθηκε στην Αθήνα και (προς έκπληξή μου) από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, την ηχοληψία, και τη μουσική κατέληξε στη συγγραφή. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Το Άγγιγμα, διαδέχθηκε Το Κέλυφος, ενώ μεσολάβησε και το βραβευμένο από την Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος θεατρικό έργο Α.Δ.Α.Μ.

Αλλά δε θέλω να πω εγώ περισσότερα… Σε εποχή καραντίνας, μιλήσαμε με τον Γιάννη και έχουμε να σας παρουσιάσουμε μία πολύ όμορφη κουβέντα…

*  *  *

Γεια σου Γιάννη – ή μάλλον Έκτορα! – Καλώς ήρθες στο ART.harbour! Θα έλεγα να ξεκινήσουμε από τα πολύ βασικά, το όνομά σου δηλαδή. Πώς προέκυψε το Έκτορας Δέλτα;

Καταρχήν σε ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση. Τώρα, όσον αφορά το συγγραφικό μου ψευδώνυμο δε θέλω να σου πω ψέματα, η επιλογή του ήταν μία ατυχής και βεβιασμένη απόφαση την οποία πήρα υπό το βάρος του άγχους που ένιωθα για την έκδοση του πρώτου μου βιβλίου το 2012 και τη δημόσια έκθεση που θα ακολουθούσε (κάτι στο οποίο δεν ήμουν συνηθισμένος) με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Όπως όμως συμβαίνει με τα περισσότερα «κομβικά» λάθη της ζωής μας, στο τέλος τα αφομοιώνουμε και πρέπει να συνεχίσουμε να πορευόμαστε μαζί τους εσαεί. Οπότε, από τη μία πλευρά έχω μετανιώσει που εξ αρχής χρησιμοποίησα ψευδώνυμο, από την άλλη όμως έμαθα να το αγαπώ και να ζω μαζί του.

Από το Σικάγο στην Αθήνα, και με μία εντελώς νέα πορεία, στη συγγραφή. Έγραφες ανέκαθεν; Πώς ξεκίνησες; Ποια ήταν η πρώτη πηγή έμπνευσης;

Μέχρι τα 41 μου χρόνια απέφευγα κάθε είδους γραφή πόσο μάλλον συγγραφή. Δεν ένιωθα, αλλά ούτε καν φανταζόμουν, πως έχω κάποιο ταλέντο στον χώρο της λογοτεχνίας, την οποία όμως φλέρταρα από μικρό παιδί ως παθιασμένος αναγνώστης. Όταν όμως διάφορες άσχημες καταστάσεις που βίωσα με έφεραν σε πραγματικό αδιέξοδο τόσο πνευματικά όσο και ψυχολογικά, άρχισα να γράφω προσπαθώντας να αλλάξω μέσα από τις ιστορίες μου την ίδια μου τη ζωή. Η ανάγκη και η αγωνία γέννησαν και μορφοποίησαν αυτό που είμαι τώρα.

Πώς γεννήθηκε το Θεσσαλονίκη-Αθήνα;

Το Θεσσαλονίκη – Αθήνα άρχισε το ταξίδι του το 2013 ως ένα διαδραστικό διήγημα το οποίου τα κεφάλαια δημοσιεύονταν διαδικτυακά σε εβδομαδιαία βάση στον ιστότοπο Youropia. Οι αναγνώστες βάσει ψηφοφορίας επέλεγαν την τροπή και τη συνέχεια του διηγήματος. Η επιτυχία του εγχειρήματος ήταν μεγάλη αφού χιλιάδες άνθρωποι (κάθε Τρίτη αν θυμάμαι καλά) διάβαζαν και ψήφιζαν για την εξέλιξη της ιστορίας.

Μετά λοιπόν από αρκετά χρόνια βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη για την παρουσίαση του Κελύφους, του δεύτερού μου μυθιστορήματος. Ένας εκ των ανθρώπων που πλαισίωναν την παρουσίαση ήταν και ο Χάρης Ραϊτσίνης, ο οποίος το 2013 είχε ως συντάκτης επιμεληθεί για τον ιστότοπο Youropia τη διαδικτυακή έκδοση του Θεσσαλονίκη – Αθήνα. Μετά το τέλος λοιπόν της παρουσίασης, σε μία φιλική συζήτηση που είχα μαζί του, μου εκμυστηρεύτηκε πόσο πολύ θα ήθελε να γινόταν κάποια στιγμή η συγκεκριμένη ιστορία βιβλίο. Έτσι, δύο χρόνια αργότερα η έντυπη έκδοση του Θεσσαλονίκη – Αθήνα βρήκε τον δρόμο της προς τα βιβλιοπωλεία από τις Εκδόσεις 24 Γράμματα.

Αυτό που παρατήρησα κατά την ανάγνωση του βιβλίου είναι ότι δύσκολα ξεχωρίζεις κάποιον ως τον κεντρικό ήρωα. Πολλοί χαρακτήρες παίζουν σημαντικό, καθοριστικό θα έλεγα, ρόλο στην εξέλιξη της υπόθεσης. Πώς γεννιούνται οι ήρωες στο μυαλό σου; Και τι ξεχωριστό έχουν οι πρωταγωνιστές του Θεσσαλονίκη-Αθήνα για σένα;

Αυτό που θα σου πω γνωρίζω πως θα ακουστεί ως φιλοσοφικά ασαφές, όμως η αλήθεια είναι ότι ο αριθμός των ηρώων που θα πλαισιώσουν μία ιστορία αλλά και τα ποιοτικά γνωρίσματα και χαρακτηριστικά αυτών, καθώς και η σημαντικότητά τους σε οποιοδήποτε βαθμό είναι κάτι που γεννά η ίδια η ιστορία. Ποτέ δεν ξεκινώ να γράψω ένα βιβλίο έχοντας στο μυαλό μου τους ήρωες, αυτούς τους συναντώ (όπως και ο αναγνώστης) κατά τη διάρκεια της εξιστόρησης και δεν είναι λίγες οι φορές που απλά τους παρακολουθώ να δρουν επιβλέποντας μόνο ό,τι οι πράξεις τους προωθούν τον μύθο.

Μία από τις δύσκολες επιλογές ενός συγγραφέα είναι να αποφασίσει ποιον αριθμό ηρώων μπορεί να δεχτεί ο αναγνώστης χωρίς να κουραστεί ή να μπερδευτεί. Θα ακουστεί σκληρό, όμως οι ήρωές μου είναι αναλώσιμοι, σε αντίθεση με την ιστορία. Φυσικά, κάπου εδώ ελλοχεύει και το αναπάντητο ερώτημα, αν δηλαδή η ιστορία γεννά τους ήρωες ή οι ήρωες δημιουργούν την ιστορία, αν και προσωπικά έχω ήδη επιλέξει την απάντηση.

Μία από τις δύσκολες επιλογές ενός συγγραφέα είναι να αποφασίσει ποιον αριθμό ηρώων μπορεί να δεχτεί ο αναγνώστης χωρίς να κουραστεί ή να μπερδευτεί.

Αυτή τη στιγμή ασχολείσαι αποκλειστικά με τη συγγραφή, σωστά; Πώς είναι να είσαι Έλληνας συγγραφέας το 2020; Από το εισαγωγικό σου σημείωμα στο Θεσσαλονίκη-Αθήνα καταλαβαίνει κανείς ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο ρόδινα, ακόμη κι αν έχεις ταλέντο και ιδέες…
Το 2020 (αλλά και πολύ νωρίτερα) ο Έλληνας συγγραφέας νομίζω πως αισθάνεται όπως ένας Σουδανός σφουγγαράς που κατοικεί στη Σαχάρα, εκτός τόπου και χρόνου δηλαδή. Δυστυχώς δεν υπάρχει καμία στήριξη από κρατικούς φορείς και αυτό είναι ένα γεγονός απλά απαράδεκτο.
Είμαστε ένας λαός που από τα βάθη των αιώνων ποιεί πολιτισμό και όμως, στις μέρες μας δεκάδες εκατοντάδες άνθρωποι των γραμμάτων και του πνεύματος βλέπουν τα συγγράμματά τους να βρίσκονται στα αζήτητα. Ο πολιτισμός στην Ελλάδα σκονίζεται πλέον μέσα στα συρτάρια των συγγραφέων και των ποιητών της.

Ευχαριστώ πολύ για την κουβέντα μας! Καλό ταξίδι στο νέο βιβλίο. Εύχομαι να φτάσει σε πολλές-πολλές βιβλιοθήκες!

Σε ευχαριστώ πολύ και εγώ για τη  φιλοξενία και επίτρεψε μου να ευχηθώ σε όλον τον κόσμο καλή δύναμη και κουράγιο. Θα πρέπει όμως να διδαχθούμε και να πάρουμε πολύτιμα μαθήματα από αυτήν τη φριχτή δοκιμασία της αρρώστιας, αλλιώς οι χιλιάδες των νεκρών θα γίνουν απλά μία θλιβερή στατιστική και θα χαθούν όπως και τόσα άλλα πράγματα μέσα στη ματαιότητα του είδους μας.


Θεσσαλονίκη – Αθήνα

Έκτορας Δέλτα

Είδος: Μυθιστόρημα

Εκδόσεις: 24 Γράμματα, 2020

ONLINE ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ https://24grammata.com/product/9966-2/

close

Εγγραφείτε στο newsletter του ART.harbour

Δεν στέλνουμε spam! Διαβάστε την πολιτική απορρήτου μας για περισσότερες λεπτομέρειες.

Promote NOW!

Εσύ τι λες;

Please enter your comment!
Please enter your name here